ماده ۹ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ازبکستان در زمینه کمک متقابل بین گمرکات دو کشور و پروتکل اصلاحی آن

۱ـ گمرک های طرف ها، بنا به درخواست، اسناد مربوط به حمل و نقل کالاها را که نمایانگر ارزش، مقدار، مبدأ و مقصد آن کالاها خواهد بود، فراهم خواهند کرد.

۲ـ نسخ اصلی پرونده‌ها، اسناد و دیگر مطالب، تنها در مواردی درخواست خواهد شد که رونوشت‌ها کافی نباشد. در صورت ارائه درخواست ویژه، رونوشت این پرونده‌ها، اسناد و سایر مطالب ‌باید به‌طور مقتضی تأیید گردد.

۳ـ نسخ اصلی پرونده‌ها، اسناد و سایر مطالبی که ارسال شده است ‌باید در اولین فرصت عودت داده شود. بنا به درخواست، نسخ اصلی لازم برای صدور حکم یا مقاصد مشابه بدون تأخیر عودت داده خواهد شد.

۴ـ به درخواست گمرک یک طرف، گمرک طرف دیگر، بنا به صلاحدید خود، کارکنان خویش را در صورت رضایت آنها، مجاز خواهد داشت تا به‌عنوان شاهد و یا کارشناس در رسیدگی‌های قضایی یا اداری، در قلمرو طرف دیگر حاضر شوند و پرونده ها، اسناد یا سایر مطالب یا رونوشت های مصدق آنها را که برای رسیدگی‌ها، ضروری به نظر می‌رسد، ارائه نمایند. چنین درخواستی، زمان، مکان و نوع رسیدگی و سمت کارکنان را برای ادای شهادت مشخص خواهد ساخت.

۵ ـ هنگامی که براساس شرایط مندرج در این موافقتنامه، مأموران گمرک یک طرف در قلمرو طرف دیگر حضور دارند، همواره باید قادر به ارائه مدارک مربوط به سمت رسمی خود باشند و نباید لباس فرم پوشیده یا سلاح حمل کنند.