ماده ۱۱
أخذ شهادت خارج از قلمرو طرف درخواست‌شونده
۱ـ چنانچه طرف درخواست‌کننده تقاضای حضور شخصی که در قلمرو طرف درخواست‌شونده می‌باشد را داشته باشد، طرف درخواست‌شونده از آن شخص برای اداء شهادت دعوت خواهد کرد تا در صورت تمایل این کار را انجام دهد. مقام مرکزی طرف درخواست‌شونده مقام مرکزی طرف درخواست‌کننده را از اقدام صورت گرفته در این رابطه مطلع خواهد نمود.
۲ـ طرف درخواست‌کننده باید مشخص کند تاچه‌حد مخارج فرد فوق‌الذکر پرداخت خواهد شد. شخصی که با حضور در قلمرو طرف درخواست‌کننده موافقت می‌کند می‌تواند برای پوشش این هزینه‌ها از طرف درخواست‌کننده تقاضای پیش‌پرداخت نماید. این پیش‌پرداخت می تواند از طریق سفارت یا کنسولگری طرف درخواست‌کننده پرداخت شود.
۳ـ مقام مرکزی طرف درخواست‌کننده نباید شخصی را که در اجراء مفاد این ماده در قلمرو وی حاضر شده است به دلیل اعمال یا محکومیت های مربوط به قبل از عزیمت از قلمرو طرف درخواست‌شونده مشمول ابلاغ، بازداشت یا هر گونه محدودیت آزادی فردی کند، همچنین نباید به دلیل اداء شهادت تحت پیگرد قضائی قرار گیرد، بازداشت شود یا مجازات گردد.
۴ـ چنانچه شخصی که در قلمرو طرف درخواست‌کننده حاضر شده است آزادی و وسایل ترک کشور طرف درخواست‌کننده را دارد ولی ظرف سی روز پس از ابلاغ این‌که دیگر حضورش لازم نیست، آن کشور را ترک نکرده و یا در حالی که آن را ترک کرده است، به اختیار خود به آن کشور برگردد، می‌توان وی را به دلیل سایر جرایم محاکمه کرد. این مهلت شامل مدتی که وی نمی‌تواند به دلایل خارج از کنترل خود کشور را ترک کند، نمی‌شود.