ماده ۶
اجراء درخواست ها
۱ـ مقام مرکزی طرف درخواست‌شونده باید تقاضا را برای اجراء به مقام ذی‌صلاح ارجاع دهد. مقام ذی‌صلاح مذکور باید حداکثر تلاش خود را برای اجراء تقاضا به کار بندد. مقام قضائی طرف درخواست‌شونده می‌تواند برای اجراء تقاضا، احضاریه، قرار یا هر حکم دیگری صادر کند.
۲ـ تقاضاها باید مطابق با قوانین ملی طرف درخواست‌شونده اجراء گردند، و روش های مشخص‌شده در تقاضا باید تا آنجا که مغایرتی با قوانین ملی طرف درخواست‌شونده ندارند، اعمال شود و در صورتی‌که مفاد این موافقتنامه یا تقاضا، روش های خاصی را مشخص نمی‌کنند، تقاضا باید به روشی اجراءگردد که طرف درخواست‌شونده تعیین می‌کند.
۳ـ چنانچه مقام مرکزی طرف درخواست‌شونده تشخیص دهد که اجراء یک تقاضا با تحقیقات و رسیدگی های قضائی جاری تداخل ایجاد می‌کند و یا این‌که اجراء آن تقاضا تحت شرایط ضروری خاصی امکانپذیر است، باید با مقام مرکزی طرف درخواست‌کننده دراین باره مشورت کند. اگر طرف درخواست‌کننده معاضدت را تحت شرایطی که طرف درخواست‌شونده تعیین می‌کند بپذیرد، باید شرایط موردنظر را برآورده سازد.
۴ـ طرف درخواست‌شونده باید حداکثر تلاش خود را به کار بندد تا تقاضای طرف درخواست‌کننده، تقاضا و محتوی آن را محرمانه حفظ کند. چنانچه اجراء تقاضا به‌طور محرمانه ممکن نباشد، مقام مرکزی طرف درخواست‌شونده باید مقام مرکزی طرف درخواست‌کننده را از این‌مسئله آگاه سازد و در این‌صورت طرف درخواست‌کننده درخصوص این که تقاضا با این وجود باید انجام شود، تصمیم گیری خواهد کرد.
۵ ـ مقام مرکزی طرف درخواست‌شونده باید به خواسته‌های موجه مقام مرکزی طرف درخواست‌کننده در مورد فرآیند اجراء تقاضا پاسخ گوید.
۶ ـ مقام مرکزی طرف درخواست‌شونده باید مقام مرکزی طرف درخواست‌کننده را از نتایج اجراء تقاضا مطلع گرداند. چنانچه تقاضا ردّ شده است یا اجراء آن به تعویق یا تأخیر افتاده است، مقام مرکزی طرف درخواست‌شونده باید مقام مرکزی طرف درخواست‌کننده را از دلایل تأخیر، تعویق یا ردّ تقاضا مطلع گرداند.