ماده ۱ قانون معاهده معاضدت حقوقی متقابل در امور کیفری میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری فدرال برزیل

۱ - طرفها، معاضدت حقوقی متقابل را طبق مفاد این معاهده با هدف انجام جریان های رسیدگی مربوط به امور کیفری از جمله هرگونه اقدام صورت پذیرفته در رابطه با تحقیق یا تعقیب جرم و اقدامات موقت در رابطه با عواید و ابزار جرم مثل ایجاد محدودیت و اعمال نظارت (کنترل)، ضبط یا مصادره و همچنین واگذاری و بازگرداندن دارایی ها ارائه خواهند داد.

۲ - معاضدت شامل موارد زیر خواهد بود:
الف) ابلاغ اوراق و احضاریه ها،
ب) أخذ شهادت یا اظهارات اشخاص؛
پ) انتقال اشخاص در بازداشت در راستای اهداف این معاهده؛
ت) اجرای درخواست های کشف و توقیف؛
ث) ارائه اسناد، سوابق و دیگر ادله معتبر؛
ج) ارزیابی کارشناسانه اشخاص، اشیاء و مکان ها؛
چ) أخذ و ارائه ارزیابی های کارشناسانه؛
ح) مکان یابی یا شناسایی اشخاص؛
خ) شناسایی، ردیابی، اقدامات موقت از جمله ایجاد محدودیت و اعمال نظارت (کنترل)، توقیف، مصادره و توقیف عواید حاصله و ابزار جرم و معاضدت در رابطه با جریان های رسیدگی؛
د) استرداد دارایی ها؛
ذ) تسهیم اموال؛
ر) هر نوع معاضدت دیگر که به موجب قوانین طرفها ممنوع نشده باشد.

۳ - چنانچه درخواست به منظور کشف و توقیف ادله، ایجاد محدودیت و اعمال نظارت (کنترل) یا مصادره عواید حاصله و ابزار جرم انجام شده باشد، طرف درخواست شونده می تواند بنا به صلاحدید و طبق حقوق داخلی خود معاضدت را ارائه نماید.

۴ - از نظر این معاهده، مقام های صلاحیتدار برای درخواست معاضدت حقوقی متقابل، همانگونه که در حقوق داخلی طرف درخواست کننده مقرر گردیده است، کسانی هستند که اختیار انجام رویه های قضایی یا اجرائی در باب ارتکاب فعالیت مجرمانه را دارند. در تمام موارد، همه درخواست های مزبور به نحوی که در ماده (۲) این معاهده مشخص شده است، ارسال خواهند شد.