ماده ۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی کنترل و مدیریت آب توازن و رسوبات کشتیها

۱- دستگاه اجرائی یعنی دولت کشوری که کشتی تحت صلاحیت آن فعالیت می کند. در رابطه با کشتی که محق به برافراشتن پرچم هر کشوری می باشد، دستگاه اجرایی، دولت آن کشور است. در رابطه با سکوهای شناوری که به اکتشاف و استخراج بستر دریا و زیر بستر آن می پردازد که در مجاورت ساحلی واقع شده که کشور ساحلی حقوق حاکمیتی خود را جهت اهداف استخراج و اکتشاف منابع طبیعی خویش از جمله واحدهای ذخیره ساز شناور و واحدهای شناور تولید، ذخیره سازی و تخلیه اعمال میکند دستگاه اجرائی، دولت کشور ساحلی ذی ربط می باشد.

۲- آب توازن یعنی آب و مواد معلق همراه آن که به منظور کنترل تراز طولی، انحراف جانبی، آبخور، پایداری یا تنشهای کشتی به درون آن آورده می شود.

۳- مدیریت آب توازن یعنی فرآیندهای مکانیکی، فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی انجام شده به ­طور منفرد یا مرکب، جهت حذف، خنثی سازی، یا اجتناب از برداشت یا تخلیه عوامل بیماریزا و موجودات زنده مضر آبی موجود در آب توازن و رسوبات آن.

۴- گواهینامه یعنی گواهینامه بین المللی مدیریت آب توازن.

۵- کار گروه یعنی کار گروه حفاظت محیط زیست دریایی سازمان.

۶- کنوانسیون یعنی کنوانسیون بین المللی کنترل و مدیریت آب توازن و رسوبات کشتی ها.

۷- ظرفیت ناخالص یعنی ظرفیت ناخالص اندازه گیری شده طبق مقررات اندازه گیری ظرفیت مندرج در ضمیمه یک کنوانسیون بین المللی اندازه گیری ظرفیت کشتی ها، مورخ ۱۹۶۹ میلادی (۱۳۴۸ شمسی) یا هر کنوانسیون بعدی.

۸- عوامل بیماریزا و موجودات زنده مضر آبی یعنی عوامل بیماریزا و موجودات زندهای که اگر وارد آب دریا، از جمله خورها یا آب های شیرین شوند، ممکن است خطراتی را برای محیط زیست، سلامت نوع بشر، اموال یا منابع ایجاد کنند یا به تنوع زیستی آسیب برسانند یا دیگر استفاده های مشروع از چنین مناطقی را مختل نمایند.

۹- سازمان یعنی سازمان بین المللی دریانوردی.

۱۰- دبیرکل یعنی دبیر کل سازمان.

۱۱ - رسوبات یعنی مواد فرونشسته از آب توازن در کشتی.

۱۲- کشتی یعنی شناوری از هر نوع که در محیط زیست آبی فعالیت می ­کند و زیر دریایی ها، قایق های شناور، سکوهای شناور، واحدهای ذخیره ساز شناور، واحدهای شناور تولید، ذخیره سازی و تخلیه را شامل می شود.