ماده ۱۰ قانون موافقتنامه معاضدت حقوقی دوجانبه در امور کیفری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند

۱ - بنا به درخواست طرف درخواست کننده، شخصی که در کشور طرف درخواست شونده زندانی است برای کمک به تحقیقات یا دادرسیها موقتاً به طرف درخواست کننده انتقال داده خواهد شد، مشروط بر این که شخص زندانی با این انتقال موافقت کند و دلیل مهمی علیه انتقال این شخص وجود نداشته باشد.

۲ - در مواردی که طبق قوانین طرف درخواست شونده، لازم است شخص منتقل شده در بازداشت بماند طرف درخواست کننده وی را در بازداشت نگاه خواهد داشت و در پایان اجراء درخواست، او را تحت الحفظ باز خواهد گرداند.

۳ - در صورتی که مدت محکومیت شخص منتقل شده تمام شود یا طرف درخواست شونده به طرف درخواست کننده اطلاع دهد که دیگر نیاز به بازداشت وی نیست شخص مزبور آزاد خواهد شد و در حکم فردی خواهد بود که به دنبال درخواست حضور، در کشور طرف درخواست کننده حضور یافته است.