ماده ۱۱ قانون موافقتنامه انتقال محکومین بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری قزاقستان

۱ ـ دولت اجراء کننده موظف است:
الف ـ اجرای حکم محکومیت را بلافاصله به دستور مرجع صلاحیتدار خود ادامه دهد؛ یا
ب ـ از طریق آیین قضائی، مجازات تجویز‌ شده در قانون دولت صادرکننده حکم را به مجازاتی که در قوانین دولت اجراء کننده برای ارتکاب همان جرم پیش بینی شده است، جایگزین کند.

۲ ـ دولت اجراء کننده در صورت درخواست موظف است پیش از انتقال محکوم، به دولت صادرکننده حکم اطلاع دهد که کدام یک از رویه‌ های مندرج در ماده (۱) را به عمل خواهد آورد.

۳ ـ اجرای حکم تابع قوانین داخلی دولت اجراء کننده خواهد بود و فقط آن دولت صلاحیت اتخاذ تمام تصمیم های مناسب در مورد محکوم را دارا خواهد بود.

۴ ـ در صورت ادامه اجرای حکم، دولت اجراء کننده به ماهیت قانونی و مدت محکومیت به ‌شرح تعیین ‌شده از طرف دولت صادرکننده ملتزم خواهد بود.

۵ ـ چنانچه حکم از نظر ماهیت یا مدت با قانون داخلی دولت اجراء کننده مغایر باشد یا قانون داخلی دولت اجراء کننده چنین ایجاب نماید، آن دولت می تواند از طریق مرجع صلاحیتدار خود محکومیت را با مجازات یا اقداماتی که طبق قوانین آن برای جرم مشابه مقرر گردیده است، تطبیق دهد.

۶ ـ در صورت تبدیل حکم، دولت اجراء کننده آیین ‌دادرسی خود را اعمال خواهد کرد. در هنگام تبدیل حکم دولت اجراء کننده مکلف است:
الف ـ مجازاتی را که مستلزم محرومیت از آزادی است به یک مجازات مالی تبدیل نکند؛
ب ـ کل دوره مجازات سلب آزادی که محکوم تحمل کرده است را کسر کند؛
پ ـ مجازات صادره علیه محکوم را تشدید نکند و ملتزم به رعایت هیچ نوع حداقلی در طول مجازات که قانون داخلی دولت اجراء کننده ممکن است برای جرم یا جرائم ارتکابی مقرر داشته باشد، نباشد.

۷ ـ در صورت تبدیل حکم بعد از انتقال محکوم، دولت اجراء کننده حکم باید محکوم را در بازداشت نگه دارد و یا در غیر این‌ صورت اطمینان حاصل کند که محکوم تا خاتمه تبدیل مجازات در دولت اجراء کننده حضور خواهد داشت.