ماده ۵
بازداشت موقت
۱. در موارد اضطراری و پیش از آنکه رسمیت بخشیدن به استرداد تکمیل گردد، طرف درخواست کننده می تواند بازداشت موقت شخص خواسته شده را درخواست نماید. درخواست دستگیری موقت باید با استناد به قرار بازداشت صادره توسط مقام صلاحیت دار طرف درخواست کننده یا حکم محکومیت و علاوه بر آن همراه تأییدیه های مبنی بر ارسال درخواست استرداد باشد. درخواست دستگیری موقت می تواند از طریق استفاده از ابزارهای الکترونیک یا سازمان پلیس جنایی بین الملل (اینترپل) ارسال گردد.
۲. طرف درخواست شونده باید در مورد درخواست دستگیری موقت بر اساس حقوق داخلی خود تصمیم گیری نماید و باید بی درنگ طرف درخواست کننده را از تصمیم خود و دلایل آن مطلع نماید.
۳. طرف درخواست کننده باید به صورت رسمی درخواست استرداد را در بازه زمانی شصت روز از تاریخ آگاهی از بازداشت موقت شخص مورد درخواست ارسال دارد.
۴. در موردی که درخواست طبق شرایط تصریح شده در بند (۳) این ماده ارائه نشده باشد، شخص مورد درخواست که تحت بازداشت موقت قرار گرفته، باید آزاد گردد و درخواست جدید برای بازداشت موقت برای همان واقعیت، بدون درخواست مقتضی برای استرداد، مورد پذیرش قرار نخواهد گرفت.