نویست ورود

ماده ۱۱ قانون موافقتنامه استرداد مجرمان بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری قرقیزستان

مصوب ۱۳۸۵/۱۰/۲۴ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۱

حدود پیگرد جزائی شخص مسترد شده
۱- بدون اطلاع کشور درخواست شونده، شخص مسترد شده را نمی‌توان در رابطه با جرمی غیر از آنچه که موجب استرداد وی شده مورد پیگرد جزائی و مجازات قرار داد.
۲- شخص مسترد شده را نمی‌توان بدون موافقت قبلی کشور در خواست شونده به کشور ثالث مسترد نمود.
۳- چنانچه وصف مجرمانه جرم ارتکابی درخلال رسیدگی تغییر یابد، فقط در صورتی تعقیب یا مجازات امکان پذیر می‌باشد که جرم جدید شرایط مذکور در ماده(۲) را داشته باشد.
۴- اگر شخص مسترد شده در طی مدت پانزده روز بعد از پایان پیگرد جزائی یا خاتمه مدت حبس یا رهایی به هر دلیل قانونی، خاک کشور درخواست‌کننده را ترک ننماید و در صورتی که آن شخص بعد از ترک کشور درخواست کننده داوطلبانه به آنجا بازگردد، دیگر موافقت کشور درخواست شونده لازم نمی‌باشد. مدتی که درطی آن شخص مذکور به دلائل موجه نتواند خاک کشور درخواست کننده را ترک نماید،‌جزء این مهلت محسوب نخواهد شد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir