ماده ۱۷ قانون معاهده بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری ازبکستان در زمینه انتقال محکومان

۱ـ هر طرف بنا به درخواست مقام های صلاحیتدار طرف دیگر، به گذر محکوم از طریق قلمرو خود به طرف ثالث یا از طرف ثالث به طرف دیگر کمک خواهد کرد.

۲ـ در مواقعی که از حمل و نقل هوایی استفاده شود و هیچ گونه فرودی در قلمرو طرف گذر برنامه ریزی نشده باشد، نیازی به مجوز گذر نخواهد بود.

۳ـ در صورت فرود برنامه ریزی نشده در حمل و نقل هوایی، طرفی که پرواز بر فراز قلمرو آن انجام می شود، می تواند به درخواست نمایندگان طرف دیگر که محکوم را همراهی می کنند، آن فرد را به مدت ۷۲ ساعت قبل از دریافت درخواست حمل گذری طبق بند (۱) این ماده، در بازداشت نگه دارد. چنین درخواستی را می توان از طریق ابزارهای فنی ارتباطی، از جمله دورنگار (تلگراف)، دورنویس (تلکس)، دوررونویس (تلفکس) و رایانامه ارسال کرد. چنانچه گذر در مدت ذکر شده انجام نشود، محکوم آزاد خواهد شد.