ماده ۱۰ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه و تشریفات (پروتکل) آن

۱- کلیه اختلافات بین طرفهای متعاهد ناشی از تفسیر با اجرای این موافقتنامه ابتداء از طریق مذاکره و به‌ طور دوستانه حل ‌و فصل شود.

۲- چنانچه اختلاف به طور دوستانه از طریق مذاکره حل نشود، هر یک از طرفهای متعاهد می‌ تواند ظرف مدت شش‌ ماه از تاریخ دریافت اطلاعیه کتبی برای درخواست مذاکره موضوع بند (۱) این ماده، اختلاف را با فرستادن اطلاعیه کتبی به طرف متعاهد دیگر، به یک دیوان داوری شامل دو داور و سرداور دیوان داوری، ارجاع کند.

۳- در صورت ارجاع اختلاف به دیوان داوری، هر یک از طرفهای متعاهد باید ظرف مدت شصت روز از دریافت اطلاعیه مذکور در بند (۲) این ماده، یک داور انتخاب نماید و داوران منتخب طرفهای متعاهد، در صورت توافق هر دو طرف متعاهد، باید ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتخاب آخرین داور، سرداور دیوان داوری را تعیین کنند. اگر هر یک از طرفهای متعاهد داور خود را انتخاب ننماید یا داوران منصوب شده در مورد انتخاب سرداور ظرف مدت مذکور به توافق نرسند، در صورت عدم وجود توافق دیگری بین طرفهای متعاهد، هر طرف متعاهد می ‌تواند از رئیس دیوان بین‌ المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد، داوری که توسط یکی طرف متعاهد انتخاب نشده یا سرداور دیوان داوری را تعیین نماید. سرداور دیوان داوری باید تبعه کشوری باشد که در زمان انتخاب با دولتهای هر دو طرف متعاهد دارای روابط سیاسی باشد.

۴- در مواردی که سرداور باید توسط رئیس دیوان بین‌ المللی دادگستری تعیین شود، چنانچه رئیس دیوان بین ‌المللی دادگستری از انجام وظیفه مذکور معذور باشد یا تبعه هر یک از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط نائب ‌رئیس دیوان بین‌ المللی دادگستری انجام خواهد شد، و اگر نائب ‌رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور باشد یا تبعه هر یک از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط عضو ارشد دیوان مذکور که تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نباشد و به نحو دیگری از انجام وظیفه مذکور معذور نباشد انجام خواهد شد.

۵- تصمیم های دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ خواهد شد. این تصمیم ها برای طرفهای متعاهد قطعی و الزام ‌آور خواهد بود. هر طرف متعاهد باید هزینه فعالیت های عضو دیوان را که انتخاب نموده و نمایندگی خود در جریان رسیدگی داوری را بپردازد. هزینه مربوط به فعالیت های سرداور دیوان داوری و سایر هزینه ‌ها به ‌طور مساوی توسط طرفهای متعاهد پرداخت خواهد شد. در هر صورت، دیوان داوری می ‌تواند در رأی خود حکم کند که میزان بیشتری از هزینه‌ ها توسط یکی از طرفهای متعاهد پرداخت شود و این تصمیم برای هر دو طرف متعاهد الزام ‌آور خواهد بود. دیوان داوری آیین ‌رسیدگی خود و محل داوری را به ‌صورت مستقل تعیین می‌ کند.