ماده ۱۱
قاعده اختصاصی بودن:
۱ - فرد مسترد شده به خاطر جرمی به غیر از آن چه مبنای استرداد وی بوده و پیش از تسلیم وی ارتکاب یافته، تحت رسیدگی جزائی و یا اجرای حکم قرار نمی گیرد، مگر اینکه رضایت طرف متعاهد درخواست شونده اخذ شده باشد. به این منظور باید درخواستی مشتمل بر همه اطلاعات و یا اسناد مشروح در ماده (۴) ارائه و در صورت امکان اظهارات فرد موضوع استرداد در این خصوص توسط مقام قضائی، اعلام گردد.
۲ - اگر فرد مسترد شده ظرف مدت سی روز بعد از خاتمه رسیدگی جزائی، قلمرو طرف متعاهد درخواست کننده را ترک ننماید یا بعد از ترک، داوطلبانه به آنجا بازگردد، دیگر جلب رضایت طرف متعاهد درخواست شونده لازم نمی باشد. مدتی که طی آن فرد مذکور به دلایلی خارج از اختیار نتواند قلمرو طرف متعاهد درخواست کننده را ترک نماید، جزء دوره فوق الذکر محسوب نخواهد شد.
۳ - چنانچه توصیف حقوقی فعل ارتکابی در خلال رسیدگی جزائی تغییر یابد، تعقیب یا اجرای حکم تنها زمانی امکان پذیر است که جرم جدید بر همان حقایق ابتناء یافته باشد و با شرایط مذکور در ماده (۲) این موافقتنامه تطبیق نماید.
۴ - فرد مسترد شده را نمی توان به خاطر جرائمی که قبل از استرداد مرتکب گردیده است به کشور ثالث تسلیم نمود مگر اینکه رضایت طرف متعاهد درخواست شونده پس از ارائه اطلاعات مذکور در ماده (۴) اخذ شده باشد.