ماده ۱
اصلاح‌شده (اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱)تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
۱ - اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به هر شناور تجاری اطلاق می‌شود که مطابق قوانین یک طرف متعاهد به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد نماید.
این اصطلاح شامل شناورهای زیر نمی‌شود:
الف - کشتی‌های جنگی و سایر کشتی‌هائی که در خدمت نیروهای مسلح می‌باشند؛
ب - شناورهای تحقیقاتی (آب‌نگاری، اقیانوس‌شناسی و علمی)؛
پ - شناورهای ماهیگیری؛
ت - شناورهائی که منحصراً به فعالیتهای اداری یا دولتی اشتغال دارند؛
۲ - اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی است که در کشتی هر یک از طرفهای متعاهد به کار گمارده شده، تصدی اعمال مربوط به راهبری، عملیات یا نگهداری کشتی را به عهده داشته و نام وی در فهرست خدمه کشتی درج و دارای گذرنامه دریانوردی باشد.
۳ - اصطلاح «قلمرو» درمورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت یا‌صلاحیت آنها اطلاق می‌شود.
۴ - اصطلاح «مسافر» به شخصی اطلاق می‌شود که بدون آن که مستخدم کشتی هریک از طرفهای متعاهد بوده و یا به انجام کاری در آن اشتغال داشته باشد، به‌وسیله آن کشتی حمل شود.
۵ - اصطلاح «بندر» به هر بندر تجاری از جمله لنگرگاه اطلاق می‌شود که در قلمرو یک طرف متعاهد واقع شده و به روی کشتی‌های خارجی که به حمل و نقل دریایی بین‌المللی اشتغال دارند، باز باشد.
۶ - اصطلاح «شرکت کشتیرانی» به معنای شخص حقوقی است که در قلمرو یک‌طرف متعاهد مطابق قوانین داخلی آن طرف تأسیس و با به کارگیری شناورهای ملکی یا استیجاری به فعالیت در زمینه حمل و نقل دریایی بین‌المللی اشتغال داشته باشد.
۷ - «مقامهای صلاحیتدار دریایی» عبارتند از :
در جمهوری اسلامی ایران، وزارت راه و شهرسازی (سازمان بنادر و کشتیرانی)؛
در جمهوری یمن، وزارت حمل و نقل و امور دریایی.
از نظر این موافقتنامه:
۱ - اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به هر شناور تجاری اطلاق می‌شود که مطابق قوانین یک طرف متعاهد به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد نماید.
این اصطلاح شامل شناورهای زیر نمی‌شود:
الف - کشتی‌های جنگی و سایر کشتی‌هائی که در خدمت نیروهای مسلح می‌باشند؛
ب - شناورهای تحقیقاتی (آب‌نگاری، اقیانوس‌شناسی و علمی)؛
پ - شناورهای ماهیگیری؛
ت - شناورهائی که منحصراً به فعالیتهای اداری یا دولتی اشتغال دارند؛
۲ - اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی است که در کشتی هر یک از طرفهای متعاهد به کار گمارده شده، تصدی اعمال مربوط به راهبری، عملیات یا نگهداری کشتی را به عهده داشته و نام وی در فهرست خدمه کشتی درج و دارای گذرنامه دریانوردی باشد.
۳ - اصطلاح «قلمرو» درمورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت یا‌صلاحیت آنها اطلاق می‌شود.
۴ - اصطلاح «مسافر» به شخصی اطلاق می‌شود که بدون آن که مستخدم کشتی هریک از طرفهای متعاهد بوده و یا به انجام کاری در آن اشتغال داشته باشد، به‌وسیله آن کشتی حمل شود.
۵ - اصطلاح «بندر» به هر بندر تجاری از جمله لنگرگاه اطلاق می‌شود که در قلمرو یک طرف متعاهد واقع شده و به روی کشتی‌های خارجی که به حمل و نقل دریایی بین‌المللی اشتغال دارند، باز باشد.
۶ - اصطلاح «شرکت کشتیرانی» به معنای شخص حقوقی است که در قلمرو یک‌طرف متعاهد مطابق قوانین داخلی آن طرف تأسیس و با به کارگیری شناورهای ملکی یا استیجاری به فعالیت در زمینه حمل و نقل دریایی بین‌المللی اشتغال داشته باشد.
۷ - «مقامهای صلاحیتدار دریایی» عبارتند از :
در جمهوری اسلامی ایران، وزارت راه و شهرسازی (سازمان بنادر و کشتیرانی)؛
در جمهوری یمن، وزارت حمل و نقل و امور دریایی.
اصلاحیه‌ها (۱)
-
اصلاحی · ۱۳۹۰/۰۳/۳۱به‌موجب قانون تشکیل وزارت راه و شهرسازی
متن پیشین:
ماده ۱ - تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
۱ - اصطلاح «کشتی طرف متعاهد» به هر شناور تجاری اطلاق می‌شود که مطابق قوانین یک طرف متعاهد به ثبت رسیده و تحت پرچم آن تردد نماید.
این اصطلاح شامل شناورهای زیر نمی‌شود:
الف - کشتی‌های جنگی و سایر کشتی‌هائی که در خدمت نیروهای مسلح می‌باشند؛
ب - شناورهای تحقیقاتی (آب‌نگاری، اقیانوس‌شناسی و علمی)؛
پ - شناورهای ماهیگیری؛
ت - شناورهائی که منحصراً به فعالیتهای اداری یا دولتی اشتغال دارند؛
۲ - اصطلاح «خدمه» شامل هر شخصی است که در کشتی هر یک از طرفهای متعاهد به کار گمارده شده، تصدی اعمال مربوط به راهبری، عملیات یا نگهداری کشتی را به عهده داشته و نام وی در فهرست خدمه کشتی درج و دارای گذرنامه دریانوردی باشد.
۳ - اصطلاح «قلمرو» درمورد هر یک از طرفهای متعاهد به مناطق تحت حاکمیت یا‌صلاحیت آنها اطلاق می‌شود.
۴ - اصطلاح «مسافر» به شخصی اطلاق می‌شود که بدون آن که مستخدم کشتی هریک از طرفهای متعاهد بوده و یا به انجام کاری در آن اشتغال داشته باشد، به‌وسیله آن کشتی حمل شود.
۵ - اصطلاح «بندر» به هر بندر تجاری از جمله لنگرگاه اطلاق می‌شود که در قلمرو یک طرف متعاهد واقع شده و به روی کشتی‌های خارجی که به حمل و نقل دریایی بین‌المللی اشتغال دارند، باز باشد.
۶ - اصطلاح «شرکت کشتیرانی» به معنای شخص حقوقی است که در قلمرو یک‌طرف متعاهد مطابق قوانین داخلی آن طرف تأسیس و با به کارگیری شناورهای ملکی یا استیجاری به فعالیت در زمینه حمل و نقل دریایی بین‌المللی اشتغال داشته باشد.
۷ - «مقامهای صلاحیتدار دریایی» عبارتند از :
در جمهوری اسلامی ایران، وزارت راه و ترابری (سازمان بنادر و کشتیرانی)؛
در جمهوری یمن، وزارت حمل و نقل و امور دریایی.