نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آفریقای جنوبی

مصوب ۱۳۷۹/۰۸/۱۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف:
‌از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات به کار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱ - اصطلاح «سرمایه‌گذاری» عبارت از هر نوع مال یا دارائی است که توسط سرمایه‌گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق قوانین و مقررات ‌طرف متعاهد دیگر (‌که از این پس طرف متعاهد سرمایه پذیر خوانده می‌شود) به کار گرفته شود از جمله موارد زیر:
‌الف - اموال منقول و غیرمنقول و حقوق مربوط به آنها.
ب - سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها.
پ - پول و هر گونه مطالبات قابل وصول.
ت - حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع، نمونه‌های بهره‌وری، طرحها یا نمونه‌های صنعتی، علائم و اسامی تجاری، دانش فنی و‌حسن شهرت تجاری.
ث - حق اکتشاف، استخراج یا بهره برداری از منابع طبیعی.
‌هر گونه تغییر در شکل سرمایه‌گذاری دارائیها، مشروط به تصویب آن توسط مقامهای صلاحیتدار کشوری که سرمایه‌گذاری در آن انجام می‌شود، ماهیت‌ آنها را به عنوان سرمایه‌گذاری تغییر نمی‌دهد.
۲ - اصطلاح «سرمایه‌گذاران» عبارت از اشخاص زیر است که در چهارچوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه‌گذاری کنند:
‌الف - اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هر یک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد بشمار آیند و تابعیت طرف متعاهد سرمایه پذیر را دارا‌ نباشند.
ب - اشخاص حقوقی هر یک از طرفهای متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مرکز اداره یا مرکز اصلی فعالیتهای آنها در ‌قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳ - اصطلاح «عواید» به معنی وجوهی است که به طور قانونی از سرمایه‌گذاری حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمایه‌گذاری، سود سهام،‌ کارمزد و حق‌الامتیاز.
۴ - اصطلاح «‌قلمرو» به معنی مناطقی است که حسب مورد تحت حاکمیت یا صلاحیت هر یک از طرفهای متعاهد قرار دارد و شامل مناطق دریائی ‌مربوط آنها نیز می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir