نویست ورود

ماده ۱۲ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تاجیکستان

مصوب ۱۳۸۲/۰۲/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۲

حل و فصل اختلافات بین طرفین متعاهد
۱ - اگر اختلافی بین طرفین متعاهد در ارتباط با تفسیر یا اجرای این موافقتنامه‌ بوجود آید، طرفین متعاهد در اولین گام سعی بر حل و فصل آن از طریق مذاکره و مشاوره‌ خواهند نمود.
۲ - اگر طرفین متعاهد نتوانند ظرف دوازده ماه پس از شروع اختلاف به توافق برسند، ‌اختلاف به درخواست هر یک از طرفین متعاهد، با رعایت قوانین و مقررات مربوط آنها، به‌یک دیوان داوری سه نفره تسلیم خواهد شد. هر طرف متعاهد یک داور منصوب خواهد‌نمود و این دو داور یک سرداور از اتباع کشور ثالثی که در تاریخ تعیین با طرفین متعاهد‌روابط دیپلماتیک داشته باشد، تعیین خواهند نمود.
۳ - طرف متعاهدی که در داوری پیشقدم می‌شود داور خودش را در «درخواست‌ داوری» منصوب خواهد نمود. اگر طرف متعاهد دیگر داور خود را ظرف مدت سی روز از‌تاریخ دریافت «‌درخواست داوری» منصوب ننماید و این داور به درخواست طرف ‌متعاهدی که در داوری پیشقدم شده است به وسیله رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تعیین‌خواهد گردید.
۴ - اگر دو داور نتوانند ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب دومین داور برای‌انتخاب سرداور به توافق برسند، سرداور بنا به درخواست هر یک از طرفین متعاهد توسط‌ رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری منصوب خواهد گردید.
۵ - اگر در موارد مندرج در بندهای (۳) و (۴) این ماده، رئیس دیوان بین‌المللی ‌دادگستری از انجام وظیفه مذکور منع یا اگر وی تبعه یکی از طرفین متعاهد باشد، انتصاب به‌وسیله معاون رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری انجام خواهد شد. اگر وی از انجام وظیفه‌ منع یا او هم تبعه یکی از طرفین متعاهد باشد، سپس انتصاب توسط عضو ارشد دیوان‌بین‌المللی دادگستری که تبعه هیچیک از طرفین متعاهد نباشد، انجام خواهد شد.
۶ - باتوجه به سایر شرایط تعیین شده به وسیله طرفین متعاهد، دیوان در مورد آیین ‌رسیدگی و محل داوری تصمیم خواهد گرفت.
۷ - تصمیمات دیوان برای طرفین متعاهد نهایی و لازم‌الاتباع است.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir