نویست ورود

ماده ۴ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری و موضوعات مربوط به دریانوردی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری آفریقای جنوبی

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

شناسائی مدارک
۱ - مقام ذی‌صلاح یک طرف گواهینامه ثبت شناور را که از سوی مقام ذی‌صلاح ‌طرف دیگر صادر شده است، به عنوان سند قابل قبول تابعیت شناور خواهد پذیرفت.
۲ - مقام ذی‌صلاح یک طرف اعتبار مدارک موجود در شناور، از جمله اسناد‌ مربوط به کارکنان شناور را که از سوی مقام ذی‌صلاح طرف دیگر صادر یا به رسمیت ‌شناخته شده باشد، به رسمیت خواهد شناخت.
۳ - هیچ یک از شناورهای دارای گواهینامه ظرفیت صادره توسط مقام ذی‌صلاح‌ یک طرف مجبور به تعیین مجدد ظرفیت در بندرگاههای طرف دیگر نخواهند بود و ‌در صورتی که هزینه‌های بندری براساس ظرفیت شناور محاسبه گردد، ظرفیت مندرج در گواهینامه مزبور قابل اعمال خواهد بود، مشروط بر این که اگر طرف اخیر دلایل کافی برای ‌تردید درباره صحت گواهینامه ظرفیت صادره برای شناور داشته باشد، می‌تواند بازرسی‌را مأمور بازرسی شناور کرده و مقرر کند که بازرسی شناور براساس قوانین داخلی‌ لازم‌الاجراء صورت گیرد، همچنین مشروط بر این که اگر طرفها عضو کنوانسیون بین‌المللی ‌اندازه‌گیری ظرفیت کشتیها مصوب ۱۹۶۹ میلادی (‌برابر با ۱۳۴۸ هجری شمسی) باشند ‌بازرسی مزبور طبق آن کنوانسیون انجام خواهد شد.
۴ - هر طرف مدارک شناسائی اعضاء خدمه را که از سوی مقامات مربوط طرف‌ دیگر صادر شده است، به رسمیت خواهد شناخت. این اسناد عبارتند از:
‌الف - درمورد جمهوری اسلامی ایران، شناسنامه دریانوردی معتبر.
ب - در مورد جمهوری آفریقای جنوبی:
۱ - شناسنامه دریانوردی معتبر؛ و
۲ - گذرنامه معتبر آفریقای جنوبی؛ یا
۳ - مدارک شناسائی معتبر آفریقای جنوبی.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir