ماده ۲
حمل و نقل منظم:
۱- اصطلاح حمل و نقل منظم شامل حمل و نقل برنامه‌ریزی شده مسافران در مسیرهای معین بوده که در آن مسافران در ایستگاههای از پیش تعیین شده سوار و یا پیاده می‌گردند.
۲- حمل و نقل منظم بین دو کشور یا به صورت عبوری از طریق قلمرو آنها باید توسط مقامهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد تأیید شود.
۳- مقام صلاحیتدار هر طرف متعاهد برای قسمتی از حمل که در قلمرو آن انجام می‌شود مجوز صادر خواهد نمود.
۴- مقامهای صلاحیتدار شرایط اخذ مجوز، اعتبار آن، تعداد سفر، جداول زمانی و نرخهای قابل اجرا و نیز هرگونه جزئیات ضروری دیگر را برای برقراری حمل و نقل منظم و روان به طور مشترک تعیین خواهند نمود.
۵- تقاضای اخذ مجوز به مقام صلاحیتدار کشور محل ثبت وسیله نقلیه ارسال می‌گردد و منوط به تأیید یا عدم تأیید همان مقام خواهد بود.
۱- اصطلاح حمل و نقل منظم شامل حمل و نقل برنامه‌ریزی شده مسافران در مسیرهای معین بوده که در آن مسافران در ایستگاههای از پیش تعیین شده سوار و یا پیاده می‌گردند.
۲- حمل و نقل منظم بین دو کشور یا به صورت عبوری از طریق قلمرو آنها باید توسط مقامهای صلاحیتدار طرفهای متعاهد تأیید شود.
۳- مقام صلاحیتدار هر طرف متعاهد برای قسمتی از حمل که در قلمرو آن انجام می‌شود مجوز صادر خواهد نمود.
۴- مقامهای صلاحیتدار شرایط اخذ مجوز، اعتبار آن، تعداد سفر، جداول زمانی و نرخهای قابل اجرا و نیز هرگونه جزئیات ضروری دیگر را برای برقراری حمل و نقل منظم و روان به طور مشترک تعیین خواهند نمود.
۵- تقاضای اخذ مجوز به مقام صلاحیتدار کشور محل ثبت وسیله نقلیه ارسال می‌گردد و منوط به تأیید یا عدم تأیید همان مقام خواهد بود.