نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای بین جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی اسپانیا

مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
‌از نظر این موافقتنامه :
‌الف - اصطلاح «‌متصدی حمل و نقل» عبارت است از هر شخص حقیقی یا‌ حقوقی مقیم جمهوری اسلامی ایران یا پادشاهی اسپانیا که مطابق با قوانین و مقررات ملی ‌ذی‌ربط، مجاز به اجرای حمل بین‌المللی مسافر یا کالا از طریق جاده می‌باشد.
ب - اصطلاح «‌وسیله نقلیه مسافربری» عبارت است از هر نوع وسیله نقلیه جاده‌ای ‌با نیروی محرکه مکانیکی که:
- برای حمل جاده‌ای مسافر طراحی و ساخته شده باشد.
- دارای بیش از نه صندلی شامل صندلی راننده باشد.
- در قلمرو یک طرف متعاهد به ثبت رسیده باشد.
- به طور موقت وارد قلمرو طرف متعاهد دیگر به منظور حمل بین‌المللی مسافر‌به/‌از یا به صورت ترانزیت از طریق آن قلمرو گردد.
ج - اصطلاح «‌وسیله نقلیه حمل کالا» یعنی هر نوع وسیله نقلیه موتوری که در ‌قلمرو یک طرف متعاهد به ثبت رسیده یا ترکیبی از وسایل نقلیه که حداقل، وسیله نقلیه ‌کشنده در قلمرو یک طرف متعاهد به ثبت رسیده باشد، که :
- انحصاراً برای حمل جاده‌ای کالا طراحی و ساخته شده یا سازگار باشد.
- به طور موقت وارد قلمرو طرف متعاهد دیگر به منظور حمل بین‌المللی کالا از‌طریق جاده بین دو کشور یا به صورت عبوری از طریق قلمروهای آنها گردد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir