ماده ۳
۱ - دارنده شی فرهنگی مسروقه، باید آن را اعاده کند.
۲ - از نظر این کنوانسیون شی فرهنگی که طبق قانون کشوری که حفاری در آن صورت گرفته به طریق غیرقانونی از زیر خاک بیرون آورده شده یا بطور قانونی از زیر خاک بیرون آورده شده لیکن به صورت غیرقانونی نگهداری می‌شود، نیز مسروقه تلقی می‌شود.
۳ - هر گونه ادعا برای استرداد می‌بایست ظرف سه سال از زمانی که محل شی فرهنگی و هویت دارنده آن برای مدعی مسلم شده و در هر صورت ظرف مدت ۵۰ سال از زمان سرقت اقامه شود.
۴ - البته، ادعا جهت اعاده اشیاء فرهنگی که بخشی از یک اثر تاریخی شناخته شده یا یک محل باستانی می‌باشند یا به مجموعه عمومی تعلق دارند، به‌غیر از محدودیت زمانی سه ساله‌ای که از زمان اطلاع مدعی از محل شی فرهنگی و هویت دارنده آن وجود دارد، مشمول محدودیت زمانی دیگری نمی‌باشند.
۵ - علیرغم مفاد بند گذشته، هر یک از کشورهای متعاهد می‌تواند اعلام کند که یک ادعا مشمول محدودیت زمانی ۷۵ ساله یا بیشتری است که در‌قانون آن کشور پیش‌بینی شده است. ادعایی که در دیگر کشور متعاهد برای استرداد یک شی فرهنگی که از آثار تاریخی، محل باستانی و یا مجموعه‌عمومی در کشور متعاهد اعلام کننده برده شده مطرح می‌شود نیز مشمول آن محدودیت زمانی قرار می‌گیرد.
۶ - اعلامیه مذکور در بند قبلی در زمان امضاء تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق صورت خواهد گرفت.
۷ - از نظر این کنوانسیون «مجموعه عمومی» شامل تعدادی اشیاء فرهنگی صورت برداری یا شناسائی شده است که تحت مالکیت یکی از گروههای زیر است:
الف - کشور متعاهد،
ب - دستگاه منطقه‌ای یا محلی کشور متعاهد،
ج - مؤسسه مذهبی در کشور متعاهد، یا
د - مؤسسه‌ای که ضرورتاً با هدفی فرهنگی، آموزشی یا علمی در کشور متعاهد تأسیس شده و در آن کشور به خدمت در جهت منافع عمومی شناخته‌شده است.
۸ - علاوه بر این، ادعا جهت استرداد شیئی فرهنگی مقدس یا مهمی که متعلق به یک قبیله یا بومیان یک کشور متعاهد می‌باشد و به عنوان بخشی از مراسم سنتی یا مذهبی توسط آنها مورد استفاده قرار می‌گیرد مشمول محدودیت زمانی مربوط به مجموعه‌های عمومی خواهد شد.
۲ - از نظر این کنوانسیون شی فرهنگی که طبق قانون کشوری که حفاری در آن صورت گرفته به طریق غیرقانونی از زیر خاک بیرون آورده شده یا بطور قانونی از زیر خاک بیرون آورده شده لیکن به صورت غیرقانونی نگهداری می‌شود، نیز مسروقه تلقی می‌شود.
۳ - هر گونه ادعا برای استرداد می‌بایست ظرف سه سال از زمانی که محل شی فرهنگی و هویت دارنده آن برای مدعی مسلم شده و در هر صورت ظرف مدت ۵۰ سال از زمان سرقت اقامه شود.
۴ - البته، ادعا جهت اعاده اشیاء فرهنگی که بخشی از یک اثر تاریخی شناخته شده یا یک محل باستانی می‌باشند یا به مجموعه عمومی تعلق دارند، به‌غیر از محدودیت زمانی سه ساله‌ای که از زمان اطلاع مدعی از محل شی فرهنگی و هویت دارنده آن وجود دارد، مشمول محدودیت زمانی دیگری نمی‌باشند.
۵ - علیرغم مفاد بند گذشته، هر یک از کشورهای متعاهد می‌تواند اعلام کند که یک ادعا مشمول محدودیت زمانی ۷۵ ساله یا بیشتری است که در‌قانون آن کشور پیش‌بینی شده است. ادعایی که در دیگر کشور متعاهد برای استرداد یک شی فرهنگی که از آثار تاریخی، محل باستانی و یا مجموعه‌عمومی در کشور متعاهد اعلام کننده برده شده مطرح می‌شود نیز مشمول آن محدودیت زمانی قرار می‌گیرد.
۶ - اعلامیه مذکور در بند قبلی در زمان امضاء تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق صورت خواهد گرفت.
۷ - از نظر این کنوانسیون «مجموعه عمومی» شامل تعدادی اشیاء فرهنگی صورت برداری یا شناسائی شده است که تحت مالکیت یکی از گروههای زیر است:
الف - کشور متعاهد،
ب - دستگاه منطقه‌ای یا محلی کشور متعاهد،
ج - مؤسسه مذهبی در کشور متعاهد، یا
د - مؤسسه‌ای که ضرورتاً با هدفی فرهنگی، آموزشی یا علمی در کشور متعاهد تأسیس شده و در آن کشور به خدمت در جهت منافع عمومی شناخته‌شده است.
۸ - علاوه بر این، ادعا جهت استرداد شیئی فرهنگی مقدس یا مهمی که متعلق به یک قبیله یا بومیان یک کشور متعاهد می‌باشد و به عنوان بخشی از مراسم سنتی یا مذهبی توسط آنها مورد استفاده قرار می‌گیرد مشمول محدودیت زمانی مربوط به مجموعه‌های عمومی خواهد شد.