نویست ورود

ماده ۴ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون موسسه بین المللی یکنواخت سازی حقوق خصوصی پیرامون اشیاء فرهنگی مسروقه یا غیر قانونی خارج شده

مصوب ۱۳۷۹/۰۵/۳۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

۱- دارنده شی فرهنگی مسروقه که موظف به اعاده آن است، در زمان استرداد آن مستحق دریافت غرامتی عادلانه و معقول می‌باشد مشروط بر اینکه ‌دارنده از مسروقه بودن شی آگاهی نداشته و به طور منطقی نمی‌توانسته بر این امر آگاهی داشته باشد و بتواند ثابت کند در هنگام تحصیل شی احتیاط و‌توجه لازم را به خرج داده است.
۲ - بدون خدشه‌دار کردن حق دارنده نسبت به غرامت مورد اشاره در بند فوق، تلاشهای معقولی می‌بایست صورت گیرد تا شخصی که شی فرهنگی را ‌به دارنده منتقل کرده یا فرد دیگری که قبل از وی این کار را انجام داده موظف به پرداخت غرامت شود، در صورتیکه این امر با قانون کشوری که ادعا در‌آن مطرح شده مطابقت داشته باشد.
۳ - در صورت لزوم پرداخت غرامت به دارنده شی توسط مدعی، بدون خدشه‌دار کردن حق مدعی جهت دریافت آن از هر شخص دیگری صورت‌خواهد گرفت.
۴ - در تعیین اینکه آیا دارنده شی احتیاط و دقت لازم را به خرج داده یا خیر، تمام شرایط تحصیل از جمله ماهیت طرفها، قیمت پرداخت شده، اینکه آیا‌ وی به ثبت کننده اشیاء فرهنگی مسروقه که بطور معقول در دسترس است و به هرگونه اطلاعات و مدارکی که بطور معقول قابل احتساب است مراجعه‌ کرده یا خیر و اینکه دارنده شی به مؤسسات قابل دسترس مراجعه نموده یا اقدام دیگری را که هر شخص بطور معقول تحت آن شرایط انجام می‌دهد را‌صورت داده یا خیر مورد توجه قرار خواهد گرفت.
۵ - دارنده شی در مقایسه با شخصی که آن را از طریق ارث یا به گونه‌ای دیگر بطور بلاعوض بدست آورده از وضعیت بهتری برخوردار نخواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir