ماده ۱۳ قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری- دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی

۱- در صورت به گل نشستن، به ساحل رانده شدن یا بروز هرگونه حادثه دیگری برای کشتی یک طرف متعاهد در آبهای سرزمینی طرف متعاهد دیگر، طرف متعاهد اخیرالذکر باید همان حمایتی را که در مورد کشتیهای خودی به‌عمل می‌آورد در مورد کشتیها و کالاهای مزبور اعمال کند.
فرمانده، خدمه و مسافران کشتی خسارت دیده در هر زمان از همان کمک، مساعدت و حمایتی برخوردار خواهند شد که اتباع کشوری که خسارت در آبهای سرزمینی آن به وجود آمده است از آن برخوردار می‌شوند و هزینه‌های مربوط وصول خواهد شد. مفاد این ماده نباید مانعی برای ابراز ادعا به منظور کمک و مساعدت به شناورهایی تلقی گردد که دچار خسارت به خدمه، مسافران، کالاها و اموال کشتی شده باشد.
۲- کشتی صدمه دیده، اموال و کالای آن مشمول هیچ گونه حقوق گمرکی، ‌سود بازرگانی، هزینه‌ها و دیگر مالیاتهایی که برای کالاهای وارداتی در نظر گرفته می‌شود، نخواهد شد، مگر این‌که این اموال و کالاها برای اسـتفاده و مصـرف در قلمرو طرف متعاهدی که در آن حادثه اتفاق افتاده است در نظر گرفته شده باشد.
۳- مفاد بند (۲) این ماده مانع از اجراء قوانین و مقررات جاری در قلمرو طرفهای متعاهد در خصوص نگهداری موقتی کالاها نخواهد شد.