نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان

مصوب ۱۳۸۶/۰۵/۲۸ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
از نظر این موافقتنامه معانی اصطلاحات بکار رفته به شرح زیر خواهد بود:
۱- «سرمایه گذاری» عبارت از هر نوع اموال یا دارایی از جمله موارد زیر است که توسط سرمایه گذاران یکی از طرفهای متعاهد در قلمرو و طبق قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر ( که از این پس طرف متعاهد سرمایه پذیر خوانده می شود) به کار گرفته شود:
الف) اموال منقول و غیر منقول و حقوق مربوط به آنها.
ب) سهام یا هر نوع مشارکت در شرکتها.
پ) پول و / یا هرگونه مطالبات قابل وصول.
ت) حقوق مالکیت معنوی و صنعتی از قبیل حق اختراع ، نمونه های بهره وری و تولیدی ، طرحها یا نمونه های صنعتی ، علائم و نامهای تجاری ، خدمات و دانش فنی و حسن شهرت تجاری.
ث) حق اکتشاف، استخراج یا بهره برداری از منابع طبیعی مطابق قوانین و مقررات طرفین متعاهد.
۲- «سرمایه گذار/سرمایه گذاران» عبارت از اشخاص زیر است که در چهار چوب این موافقتنامه در قلمرو طرف متعاهد دیگر سرمایه گذاری کنند:
الف) اشخاص حقیقی که به موجب قوانین هر یک از طرفهای متعاهد اتباع آن طرف متعاهد به شمار آیند و تابعیت طرف متعاهد سرمایه پذیر را دارا نباشند .
ب) اشخاص حقوقی هر یک از طرفهای متعاهد که به موجب قوانین همان طرف متعاهد تأسیس شده و مرکز اداره یا مرکز اصلی فعالیتهای آنها در قلمرو طرف متعاهد مزبور قرار داشته باشد.
۳- «عواید» به معنی وجوهی است که به طور قانونی از سرمایه گذاری حاصل شده باشد از جمله سود حاصل از سرمایه گذاری، سود سهام، کارمزد، حق الامتیاز و عواید مشابه.
۴- «قلمرو» به معنی مناطقی است که حسب مورد تحت حاکمیت یا صلاحیت هر یک از طرفهای متعاهد قرار دارد و شامل مناطق دریایی مربوط به آنها نیز می شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir