ماده ۱۲
حل و فصل اختلافات میان یک طرف متعاهد و سرمایه گذار طرف متعاهد دیگر
۱- چنانچه اختلافی میان طرف متعاهد سرمایه پذیر و یک یا چند سرمایـه گذار طرف متعاهد دیگر درباره یک سرمایه گذاری بروز کند، طرف متعاهـد سرمایه پذیر و سرمایه گذار یا سرمایه گذاران مزبور در ابتدا تلاش خواهند کرد که اختلاف را از طریق مذاکره، مشاوره و به صورت دوستانه حل و فصل کنند.
۲- چنانچه طرف متعاهد سرمایه پذیر و سرمایه گذار یا سرمایه گذاران مزبور نتوانند ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ ادعا به دیگری به توافق برسند، هر یک از آنها می تواند اختلاف را در دادگاههای صالح طرف متعاهد سرمایه پذیر مطرح و یا ضمن رعایت قوانین و مقررات مربوط خود به یک هیأت داوری به شرح مندرج در بند(۵) این ماده ارجاع کند.
۳- هر اختلافی که ابتدا در دادگاههای صالح طرف متعاهد سرمایه پذیر اقامه شود ، تا زمانی که در دست رسیدگی است جز با توافق طرفها نمی تواند به داوری ارجاع شود، و در صورتی که منتهی به صدور حکم قطعی شود قابل ارجاع به داوری نخواهد بود.
۴- هر اختلافی که به داوری ارجاع شود، قابل ارجاع به دادگاههای داخلی نمی باشد. با این وجود مفاد این بند مانع از آن نخواهد بود که محکوم له حکم داوری برای اجراء آن به دادگاههای داخلی مراجعه کند.
۵- داوری بر طبق قواعد کمیسیون حقوق تجارت سازمان ملل متحد (آنسیترال) انجام خواهد شد.