نویست ورود

ماده ۵ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری تونس به منظور اجتناب از اخذ مالیات مضاعف در مورد مالیات بر درآمد

مصوب ۱۳۸۳/۰۸/۰۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۵

مقر دائم
۱ - ازلحاظ‌ این‌ موافقتنامه‌ اصطلاح‌ «مقر دائم‌» به‌ محل‌ ثابتی‌ اطلاق‌ می‌شود که‌ ازطریق‌ آن‌، یک‌ مؤسسه‌ کلاً یا جزئاً به‌ کسب‌ و کار اشتغال‌ دارد.
۲ - اصطلاح‌ «مقر دائم‌» به‌ ویژه‌ شامل‌ موارد زیر است:
الف‌ - محل‌ اداره.
ب‌ - شعبه.
ج‌ - دفتر.
د – کارخانه.
‌ هـ - کارگاه.
و - معدن‌، چاه‌ نفت‌ یا گاز، معدن‌ سنگ‌ یا هر محل‌ دیگر اکتشاف‌، استخراج‌ و یا بهره‌برداری‌ از منابع‌ طبیعی‌.
ز - کارگاه‌ ساختمانی‌، پروژه‌ ساخت‌، سوار کردن‌ و یا نصب‌ ساختمان‌ یا فعالیتهای‌ مربوط‌ به‌ سرپرستی‌ و نظارت‌ مرتبط‌ با آن‌، درصورتی‌ که‌ این‌ کارگاه‌، پروژه‌ یا فعالیتها بیش‌ از شش‌ ماه‌ استقرار یا ادامه‌ داشته‌ باشد.
۳ - اصطلاح‌ «مقر دائم‌» شامل‌ موارد زیر نخواهد شد:
الف‌ - استفاده‌ از تسهیلات‌، صرفاً به‌ منظور انبار کردن‌، نمایش‌ اجناس‌ یا کالاهای‌ متعلق‌ به‌ مؤسسه‌.
ب‌ - نگهداری‌ کالا یا اجناس‌ متعلق‌ به‌ مؤسسه‌، صرفاً به‌ منظور انبار کردن‌ یا نمایش‌.
ج‌ - نگهداری‌ کالا یا اجناس‌ متعلق‌ به‌ مؤسسه‌، صرفاً به‌ منظور فرآوری‌ آنها توسط‌ مؤسسه‌ دیگر.
د - نگهداری‌ محل‌ ثابت‌ کسب‌ و کار صرفاً به‌منظور خرید کالاها یا اجناس‌ یا گردآوری‌ اطلاعات‌ یا تبلیغات‌ برای‌ آن‌ مؤسسه‌.
هـ - نگهداری‌ محل‌ ثابت‌ کسب‌ و کار صرفاً به‌ منظور انجام‌ سایر فعالیتهائی‌ که‌ برای‌ آن‌ مؤسسه‌ دارای‌ جنبه‌ تمهیدی‌ یا کمکی‌ باشد.
و - نگهداری‌ محل‌ ثابت‌ کسب‌ و کار صرفاً به‌ منظور ترکیبی‌ از فعالیتهای‌ مذکور در جزءهای‌ (الف‌) تا (هـ)، مشروط‌ بر آن‌ که‌ فعالیت‌ کلی‌ محل‌ ثابت‌ شغلی‌ حاصل‌ از این‌ ترکیب‌، دارای‌ جنبه‌ تمهیدی‌ یا کمکی‌ باشد.
۴ - درصورتی‌ که‌ شخصی‌ (غیر از عاملی‌ که‌ دارای‌ وضعیت‌ مستقل‌ بوده‌ و مشمول‌ بند (۶) است‌) در یک‌ دولت‌ متعاهد از طرف‌ مؤسسه‌ دولت‌ متعاهد دیگر فعالیت‌ کند آن‌ مؤسسه‌ در دولت‌ نخست‌ دارای‌ مقر دائم‌ تلقی‌ خواهد شد مشروط‌ بر آن‌ که‌ شخص‌ مزبور:
الف‌ - در دولت‌ نخست‌ دارای‌ اختیار انعقاد قرارداد به‌ نام‌ مؤسسه‌ بوده‌ و به‌طور معمول‌ آن‌ را اعمال‌ نماید مگر اینکه‌ فعالیتهای‌ او محدود به‌ خرید کالاها یا اجناس‌ برای‌ مؤسسه‌ باشد یا؛
ب‌ - چنین‌ اختیاری‌ نداشته‌، لیکن‌ به‌طور معمول‌ در دولت‌ نخست‌ کالا یا اجناس‌ متعلق‌ به‌ مؤسسه‌ را نگهداری‌ و از این‌ طریق‌ مرتباً از طرف‌ مؤسسه‌ سفارشات‌ را انجام‌ یا تحویل‌ دهد.
۵ - مؤسسه‌ بیمه‌ یک‌ دولت‌ متعاهد به‌ استثناء بیمه‌ اتکایی‌، چنانچه‌ در قلمرو دولت‌ متعاهد دیگر حق‌ بیمه‌ وصول‌ کند یا حوادث‌ واقع‌ در آن‌ را ازطریق‌ کارمند یا نماینده‌ای‌ که‌ عامل‌ دارای‌ وضعیت‌ مستقل‌ به‌ مفهوم‌ بند (۶) این‌ ماده‌ نمی‌باشد بیمه‌ نماید، دارای‌ مقر دائم‌ در آن‌ دولت‌ دیگر تلقی‌ خواهد شد.
۶ - یک‌ مؤسسه‌ صرفاً به‌ سبب‌ آن‌ که‌ در دولت‌ متعاهد دیگر ازطریق‌ حق‌العملکار، دلال‌ یا هر عامل‌ مستقل‌ دیگری‌ به‌ انجام‌ امور می‌پردازد، در آن‌ دولت‌ متعاهد دیگر دارای‌ مقر دائم‌ تلقی‌ نخواهد شد مشروط‌ بر آن‌ که‌ عملیات‌ اشخاص‌ مزبور در جریان‌ عادی‌ کسب‌ و کار آنان‌ صورت‌ گیرد. مع‌ذلک‌، هرگاه‌ فعالیت‌های‌ چنین‌ عاملی‌ به‌ طور کامل‌ یا تقریباً کامل‌ به‌ آن‌ مؤسسه‌ تخصیص‌ یافته‌ باشد، چنانچه‌ معاملات‌ بین‌ این‌ عامل‌ و آن‌ مؤسسه‌ در شرایط‌ استقلال‌ انجام‌ نگیرد، او به‌ عنوان‌ عامل‌ دارای‌ وضعیت‌ مستقل‌ قلمداد نخواهد شد.
۷ - صرف‌ اینکه‌ شرکت‌ مقیم‌ یک‌ دولت‌ متعاهد، شرکت‌ مقیم‌ و یا فعال‌ در دولت‌ متعاهد دیگر را کنترل‌ می‌کند و یا تحت‌ کنترل‌ آن‌ قرار دارد یا در آن‌ دولت‌ دیگر فعالیت‌ تجاری‌ می‌نماید (خواه‌ از طریق‌ مقر دائم‌ و خواه‌ به‌ نحو دیگر) به‌ خودی‌ خود برای‌ اینکه‌ یکی‌ از آنها مقر دائم‌ دیگری‌ محسوب‌ شود، کافی‌ نخواهد بود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir