ماده ۲۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل ایمنی زیستی

۱ - عضو واردکننده باید به آگاه ‌سازنده اجازه دهد اطلاعات تسلیم شده به موجب‌روشهای این پروتکل یا اطلاعات مورد نیاز عضو واردکننده به عنوان بخشی از روش‌توافقی ازقبل اطلاع داده شده که قرار است محرمانه تلقی شود را مشخص کند. دلایل‌توجیهی در چنین مواردی برحسب تقاضا ارائه خواهد شد.

۲ - عضو واردکننده درصورتی که تصمیم بگیرد اطلاعاتی که توسط آگاه‌سازنده‌ محرمانه تلقی شده، واجد چنین خصوصیتی نیست می‌بایستی با آگاه ‌سازنده مشورت کند‌و قبل از هر نوع افشاء مطلب، آگاه‌سازنده را از تصمیم خود مطلع کند و برحسب تقاضا‌دلایل آن را ارائه نماید و نیز فرصتی را جهت مشاوره و مرور داخلی تصمیمات قبل از‌افشاء ‌سازی در نظر بگیرد.

۳ - هر عضو باید اطلاعات محرمانه‌ای که به موجب این پروتکل دریافت کرده‌ازجمله اطلاعات محرمانه دریافتی در زمینه محتوای روش توافقی ازقبل اطلاع داده شده‌این پروتکل را حفظ کند. هر عضو می‌بایستی تضمین کند که روشهای حراست از چنین‌اطلاعاتی را دارا می‌باشد و محرمانه بودن چنین اطلاعاتی را حفظ می‌کند به گونه‌ای که‌ نامساعدتر از رفتار آن با اطلاعات محرمانه در رابطه با موجودات زنده تغییر شکل یافته‌ تولید شده داخلی نباشد.

۴ - عضو واردکننده نبایستی از چنین اطلاعاتی در جهت اهداف تجاری استفاده‌ کند، مگر این که رضایت کتبی آگاه‌سازنده را داشته باشد.

۵ - چنانچه آگاه‌سازنده از اطلاعیه‌ای صرف‌ نظر کند یا کرده باشد، عضو واردکننده‌باید محرمانه بودن اطلاعات تجاری و صنعتی ازجمله اطلاعات تحقیقی و توسعه‌ای و نیز‌اطلاعاتی که عضو و آگاه‌سازنده در محرمانه بودن آن توافق ندارند، را محترم بشمارد.

۶ - بدون خدشه به بند (۵) فوق، اطلاعات زیر محرمانه تلقی نخواهند شد:
‌الف - نام و نشانی آگاه‌سازنده؛
ب - توصیف کلی از موجود یا موجودات زنده تغییر شکل یافته؛
پ - خلاصه‌ای از ارزیابی خطر اثرات بر حفظ و استفاده پایدار از تنوع زیستی با‌درنظر گرفتن میزان خطر برای سلامت انسان؛ و
ث - تمامی روشها و طرحها برای واکنش اضطراری.