نویست ورود

ماده ۲۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل ایمنی زیستی

مصوب ۱۳۸۲/۰۵/۲۹ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲۲

ایجاد ظرفیت
۱ - اعضاء می‌بایستی در توسعه و یا تقویت منابع انسانی و قابلیت‌های سازمانی در‌ایمنی زیستی از جمله در زمینه فناوری زیستی تا حد مورد نیاز ایمنی زیستی، به منظور‌اجرای مؤثر این پروتکل در کشورهای در حال توسعه، به خصوص کشورهای کمتر توسعه‌یافته یا کشورهای جزیره‌ای کوچک در حال توسعه و اعضائی که دارای اقتصاد در حال‌انتقال هستند از جمله ازطریق مؤسسات و سازمانهای جهانی، منطقه‌ای و زیر منطقه‌ای و‌ملی موجود و درصورت اقتضاء ازطریق تسهیل مشارکت بخش خصوصی همکاری‌نمایند.
۲ - از نظر اجرای بند (۱) فوق درمورد اشتراک مساعی، نیازهای کشورهای عضو‌درحال توسعه به خصوص کشورهای کمتر توسعه یافته یا کشورهای جزیره‌ای کوچک در‌حال توسعه، برای منابع مالی و دستیابی و انتقال فناوری و دانش فنی مطابق با مفاد مربوط‌ کنوانسیون، باید کاملاً در ایجاد ظرفیت ایمنی زیستی مورد توجه قرار گیرد. همکاری در‌زمینه ایجاد ظرفیت باید تابع شرایط، قابلیت‌ها و نیازمندیهای مختلف هر عضو، از جمله‌آموزشهای فنی و علمی در مدیریت امن و مناسب فناوری زیستی و استفاده از ارزیابی‌خطر و مدیریت خطر برای ایمنی زیستی و افزایش قابلیت‌های سازمانی و فناوری در‌ایمنی زیستی باشد. نیازهای اعضای دارای اقتصاد درحال انتقال نیز می‌بایستی در ایجاد ‌ظرفیت در ایمنی زیستی به طور کامل در نظر گرفته شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir