نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه کمک متقابل اداری در موضوعات گمرکی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اندونزی

مصوب ۱۳۸۶/۰۵/۲۸ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

از لحاظ این موافقتنامه:
۱- اصطلاح «گمرک» برای دولت جمهوری اسلامی ایران به گمرک ایران، و برای دولت جمهوری اندونزی به اداره کل گمرک و مالیاتهای غیرمستقیم وزارت دارایی اطلاق می‌شود.
۲- اصطلاح «قانون گمرکی» به مقررات قانونی و اداری قابل اجرا یا اعمال توسط هریک از گمرکات در رابطه با ورود، صدور، ترابری، گذر، انبارداری و جابجایی کالاها از جمله مقررات قانونی و اداری مربوط به اقدامات درباره ممنوعیت، محدودیت و کنترل اطلاق می‌شود.
۳- اصطلاح «تخلف گمرکی» به نقض یا سعی در نقض قانون گمرکی اطلاق می‌شود.
۴- اصطلاح «شخص» به شخص حقیقی و حقوقی اطلاق می‌شود.
۵- اصطلاح «داده‌های شخصی» به داده‌های راجع به شخص حقیقی شناخته شده یا قابل شناسایی اطلاق می‌شود.
۶- اصطلاح «اطلاعات» به هرگونه داده‌ها، خواه پردازش یا تجزیه و تحلیل شده یا نشده باشد، اسناد، گزارشها و سایر مکاتبات به هر شکل از جمله الکترونیکی ‌یا نسخه‌های گواهی‌شده یا تصدیق شده مربوط به آنها اطلاق می‌گردد.
۷- اصطلاح «گمرک درخواست‌کننده» به گمرکی اطلاق می‌شود که درخواست مساعدت می‌کند.
۸- اصطلاح «گمرک درخواست شونده» به گمرکی اطلاق می‌شود که از آن درخواست مساعدت می‌شود.
۹- اصطلاح «طرف متعاهد درخواست‌کننده»‌به طرف متعاهدی اطلاق می‌شود که گمرک آن درخواست مساعدت می‌کند.
۱۰- اصطلاح «طرف متعاهد درخواست شونده» به طرف متعاهدی اطلاق می‌شود که از گمرک آن درخواست مساعدت می‌شود.
۱۱- اصطلاح «قلمرو جمهوری اندونزی» به مواردی که در قوانین آن کشور تعریف شده و دریاهای مجاور آن جمهوری اندونزی بر آنها طبق مفاد کنوانسیون ۱۹۸۲ سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها،‌حاکمیت،‌حق حاکمیت یا صلاحیت دارد، اطلاق می‌شود.
۱۲- اصطلاح «قلمرو جمهوری اسلامی ایران» به مناطقی که حسب مورد تحت حاکمیت یا صلاحیت جمهوری اسلامی ایران قرار دارد، اطلاق می‌گردد و مناطق دریایی آن را نیز شامل می‌شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir