ماده ۱۰ قانون موافقتنامه استرداد مجرمان بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری هند

۱ ـ مقامات طرف درخواست‌شونده، در رسیدگیهای خود برای استرداد، هر مدرکی را که با قید سوگند أخذ شده و تأییدیه، قرار، یا گواهی محکومیت یا اسناد قضائی که حقایق محکومیت را بیان می‌کند، خواهد پذیرفت مشروط بر این که به صورت زیر تصدیق شده باشد:
الف ـ
(۱) در مورد قرار، با امضاء و در مورد هر سند اصلی، با گواهی یک قاضی، بازپرس، یا مقام صالحه دیگر طرف درخواست‌کننده.
(۲) یا با سوگند چند شاهد یا با مهر رسمی وزارتخانه مربوط طرف درخواست‌کننده یا
ب ـ به هر روش دیگری که قوانین طرف درخواست‌شونده اجازه دهد.

۲ ـ مدارک موضوع بند (۱) فوق اعم از این که در طرف درخواست‌کننده یا در کشور ثالث تأییدشده یا با قید سوگند تصدیق شده باشد، در رسیدگیهایی که طرف درخواست‌شونده در مورد درخواست استرداد به عمل می‌آورد قابل قبول خواهد بود.