نویست ورود

ماده ۱ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت پادشاهی اسپانیا

مصوب ۱۳۷۷/۰۲/۲۷ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱

تعاریف
۱- به جز در مواردی که فحوای عبارت معنی دیگری را ایجاب نماید، ازلحاظ تفسیر و اجرای این موافقتنامه:
‌الف - اصطلاح «‌کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی که در تاریخ ۱۶/۹/۱۳۲۳ هجری شمسی مطابق هفتم دسامبر ۱۹۴۴ در‌شیکاگو برای امضا مفتوح گردید، اطلاق می‌شود و همچنین شامل هر اصلاحیه و الحاقیه ‌ای که به موجب مواد (۹۰) و (۹۴) آن کنوانسیون توسط‌ طرفین متعاهد تصویب شده است می‌باشد.
ب - اصطلاح «‌مقامات هواپیمایی» درمورد جمهوری اسلامی ایران به «‌سازمان هواپیمایی کشوری» و هر شخص یا مقامی که مجاز به انجام وظایف‌ فعلی یا وظایف مشابه آن سازمان باشد و درمورد اسپانیا به وزارت کار و حمل و نقل عمومی (‌اداره‌ کل هواپیمایی کشوری) و هرشخص یا مقامی که‌مجاز به انجام وظایف فعلی یا وظایف مشابه آن وزارت باشد، اطلاق می‌شود.
ج - اصطلاح «‌شرکت هواپیمایی تعیین شده» اطلاق می‌شود به شرکتی که هرکدام ازطرفین متعاهد برای بهره‌ برداری از سرویسهای مورد توافق در‌مسیرهای مشخص شده در پیوست موافقتنامه حاضر مطابق با مقررات ماده ۳ این موافقتنامه، تعیین می‌نمایند.
‌د - اصطلاح «‌ظرفیت» درمورد یک هواپیما اطلاق می‌شود به میزان بارگیری موثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر و اصطلاح «‌ظرفیت»‌درمورد «‌سرویس توافق شده» اطلاق می‌شود به ظرفیت هواپیما درچنین سرویسی ضربدر دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین و در تمام یا‌قسمتی از مسیر.
ه- اصطلاح «‌سرزمین» درمورد یک کشور اطلاق می‌شود به مناطق خاکی و آبهای سرزمینی مجاور آن که تحت حاکمیت و سلطه آن کشور است.
‌و - عبارت «‌سرو یس هوایی»، «‌سرویس هوایی بین‌المللی»، «‌شرکت هواپیمایی» و «‌توقف به منظورهای غیرحمل ونقل» ‌به ترتیب دارای همان معانی‌است که در ماده (۹۶) کنوانسیون به آنها داده است.
۲- بدیهی است که عناوین مواد موافقتنامه حاضر هیچیک از مقررات آن را به نحوی از انحا محدود ننموده و یا توسعه نمی‌دهد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir