ماده ۲ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به موافقتنامه حمل و نقل بین المللی مواد غذایی فسادپذیر و تجهیزات خاص کاربردی برای اینگونه جا به جایی ها (مورخ یکم سپتامبر ۱۹۷۰ میلادی برابر با دهم شهریور ماه ۱۳۴۹ هجری شمسی)

طرفهای متعاهد جهت حصول اطمینان از اینکه تجهیزات موضوع ماده (۱) این موافقتنامه برای مطابقت با استانداردهای گفته‌ شده با مقررات پیوست‌ های (۱)، (۲)، (۳) و (۴) ضمیمه (۱) این موافقتنامه بررسی و آزمایش شده ‌اند، اقدامات لازم را اتخاذ خواهند نمود. هر یک از طرفهای متعاهد اعتبار گواهی ‌های تأیید صادره طبق بند (۳) پیوست (۱) ضمیمه (۱) این موافقتنامه از سوی مقام صلاحیت ‌دار طرف متعاهد دیگر را به رسمیت خواهد شناخت. هر یک از طرفها می ‌توانند اعتبار گواهی ‌های تأیید صادره طبق الزامات پیوست ‌های (۱) و (۲) ضمیمه (۱) این موافقتنامه از سوی مقام صلاحیت‌ دار دولتی غیر از طرف متعاهد را به‌ رسمیت بشناسند.