ماده ۶ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت کویت

۱- هر یک از طرفهای متعاهد به سرمایه‌ گذاران طرف متعاهد دیگر اطمینان می‌دهد که انتقال آزاد پرداختهای مربوط به یک سرمایه‌گذاری به داخل و خارج از قلمرو آن انجام پذیرد، این انتقال شامل موارد زیر است.
الف- سرمایه اولیه و هر نوع سرمایه اضافی برای نگهداری ، مدیریت و توسعه سرمایه ‌گذاری،
ب- عواید،
پ - پرداختها به موجب یک قرارداد، از جمله استهلاک اصل و سود متعلقه که به موجب موافقتنامه مربوط به وام ایجاد شده است،
ت- حق الامتیاز و کارمزد برای حقوق موضوع جزء(ت) بند(۱)ماده(۱)،
ث- مبالغ حاصل از فروش یا تصفیه تمام یا بخشی از سرمایه‌گذاری،
ج- درآمدها و سایر حق‌الزحمه‌های کارکنان خارجی یک سرمایه‌گذار که در قلمرو طرف متعاهد سرمایه پذیر پروانه کار مرتبط با آن سرمایه‌گذاری را گرفته باشد،
چ - پرداخت خسارت متعاقب مواد (۴) و (۵)،
ح - پرداخت موضوع ماده (۷)
خ - پرداختهای ناشی از حل و فصل اختلافات.

۲- انتقال پرداختها به موجب بند (۱) بدون تأخیر یا محدودیتهای غیر‌موجه و به ‌جز در مورد پرداختهای غیر نقدی، به ارزی که آزادانه قابل تبدیل باشد صورت خواهد گرفت. در مورد تأخیر در انجام انتقالات مقرر، سرمایه‌گذار متأثر از این تأخیر مستحق دریافت هزینه مالی برای مدت تأخیر، چنانچه تأخیر به آسانی منتسب به عمل دولت باشد، خواهد بود.

۳- انتقالات به نرخ ارز غالب بازار معاملات نقدی در تاریخ انتقال برای ارز مورد انتقال انجام خواهد شد. در صورت فقدان بازار برای ارز خارجی، نرخ قابل اعمال جدیدترین نرخ اعمال شده نسبت به سرمایه‌گذاریهای انجام شده در داخل یا دلار ایالات متحده، هر کدام که برای سرمایه‌گذاری مطلوب‌تر باشد، خواهد بود.

۴- سرمایه‌گذار می تواند در خصوص چگونگی بازگشت یا انتقالات موضوع این ماده به نحو دیگری توافق کند.