ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری عراق

۱ - کلیه اختلافات ناشی از اجراء یا تفسیر این موافقتنامه، ابتداء از طریق مذاکره و به ‌طور دوستانه حل و فصل خواهد شد. در صورتی ‌که هیچ توافقی ظرف مدت شش‌ ماه پس از شروع مذاکره حاصل نشود، هر یک از طرفهای متعاهد می ‌تواند، ضمن ارسال اطلاعیه‌ ای برای طرف متعاهد دیگر، موضوع را به یک هیأت داوری سه ‌نفره مرکب از دو داور منتخب طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید.
در صورت ارجاع امر به داوری، هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت‌ روز از تاریخ دریافت اطلاعیه نسبت به معرفی یک داور اقدام می ‌کند و داوران منتخب طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت‌ روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرفهای متعاهد می ‌تواند از رئیس دیوان بین‌ المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.

۲ - در مواردی که سرداور باید توسط رئیس دیوان بین ‌المللی دادگستری تعیین شود چنانچه رئیس دیوان بین‌ المللی دادگستری از انجام وظیفه معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد این انتصاب توسط عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ‌ یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد انجام خواهد شد.

۳ - هیأت داوری با توجه به سایر مواردی که طرفهای متعاهد توافق نموده ‌اند آیین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.

۴ - تصمیمات هیأت داوری برای طرفهای متعاهد لازم ‌الاتباع است.

۵ - هر طرف متعاهد باید هزینه داوران خود و هزینه مرتبط با حضور داور در جریان داوری را متقبل شود. دیگر هزینه ‌ها از جمله هزینه‌ های سرداور را دو طرف متعاهد به ‌طور مساوی به‌ عهده می ‌گیرند.