ماده ۳۰ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل ۱۹۹۲جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی مسوولیت مدنی ناشی ازخسارت آلودگی نفتی ( ۱۹۶۹ ) و پروتکل ۱۹۹۲ جهت اصلاح کنوانسیون تاسیس یک صندوق بین المللی برای جبران خسارت آلودگی نفتی (۱۹۷۱) ( ۱۹۷۱ )

لازم الاجراء شدن
۱- این پروتکل دوازده ماه پس از تاریخی که در آن شرایط ذیل تأمین شوند لازم الاجراء خواهد شد:
الف – حداقل هشت دولت اسناد تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق خود را نزد دبیرکل سازمان تودیع نموده باشند، و
ب – دبیرکل سازمان، اطلاعاتی را مطابق ماده (۲۹) دریافت نموده باشد مبنی بر این که اشخاص مسؤول پرداخت حق عضویت به موجب ماده (۱۰) کنوانسیون صندوق (۱۹۷۱) به صورت اصلاح شده توسط این پروتکل طی سال تقویمی قبل مجموعاً مقدار حداقل چهارصد و پنجاه میلیون تن نفت مشمول حق عضویت دریافت نموده اند.
۲- با این حال، این پروتکل پیش از لازم الاجراء شدن کنوانسیون مسؤولیت (۱۹۹۲) لازم الاجراء نخواهد شد.
۳- برای هر دولتی که پس از حصول شرایط مذکور در بند (۱) برای لازم الاجراء شدن، این پروتکل را مورد تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق قرار دهد، پروتکل دوازده ماه پس از تاریخ تودیع سند مربوطه توسط دولت مزبور لازم الاجراء خواهد گردید.
۴- هر دولتی می تواند در زمان تودیع سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق خود در رابطه با این پروتکل اعلام نماید که سند مزبور برای منظور این ماده تا انقضاء مدت شش ماه مذکور در ماده (۳۱) اثر نخواهد یافت.
۵- هر دولتی که مطابق بند قبل اعلامیه ای را صادر نموده است می تواند در هر زمان اعلامیه مزبور را از طریق صدور یک اطلاعیه خطاب به دبیرکل سازمان پس بگیرد .
پس گرفتن اعلامیه در تاریخی که اطلاعیه مزبور دریافت شود، اثر خواهد یافت و فرض بر آن است که هر دولتی که چنین عملی را انجام می دهد، سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق خود در رابطه با این پروتکل را در همان تاریخ تودیع نموده است.
۶- هر دولتی که مطابق بند (۲) ماده (۱۳) پروتکل (۱۹۹۲) جهت اصلاح کنوانسیون مسؤولیت (۱۹۶۹) اعلامیه ای صادر نموده است، صادر کننده اعلامیه به موجب بند (۴) این ماده نیز تلقی خواهد شد. پس گرفتن اعلامیه صادره طبق بند (۲) ماده (۱۳) فوق الذکر، به منزله پس گرفتن اعلامیه مطابق بند (۵) این ماده نیز محسوب خواهد شد.