ماده ۳۱ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل ۱۹۹۲جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی مسوولیت مدنی ناشی ازخسارت آلودگی نفتی ( ۱۹۶۹ ) و پروتکل ۱۹۹۲ جهت اصلاح کنوانسیون تاسیس یک صندوق بین المللی برای جبران خسارت آلودگی نفتی (۱۹۷۱) ( ۱۹۷۱ )

خروج از کنوانسیونهای (۱۹۶۹) و (۱۹۷۱(
ضمن رعایت ماده (۳۰)، ظرف شش ماه از تاریخی که در آن، شرایط ذیل تأمین گردد:
الف – حداقل هشت دولت به این پروتکل متعاهد گردند یا اسناد تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق خود را نزد دبیرکل سازمان تودیع نمایند، اعم از آن که این امر مشمول بند (۴) .ماده (۳۰) باشد یا خیر، و
ب – دبیرکل سازمان اطلاعاتی را مطابق ماده (۲۹) دریافت کند مبنی بر این که اشخاص مسؤول پرداخت حق السهم در حال یا آینده به موجب ماده (۱۰) کنوانسیون صندوق (۱۹۷۱) به صورت اصلاح شده توسط این پروتکل، ظرف سال تقویمی قبل، جمعاً مقدار حداقل هفتصد و پنجاه میلیون تن نفت مشمول حق عضویت دریافت نموده اند،
هر یک از طرفهای متعاهد به این پروتکل و هر دولتی که سند تصویب، پذیرش، تأیید یا الحاق را تودیع نموده است، اعم از آن که مشمول بند (۴) ماده (۳۰) باشد یا خیر، باید در صورت متعاهد بودن به کنوانسیون صندوق (۱۹۷۱) و کنوانسیون مسؤولیت (۱۹۶۹)، از این دو کنوانسیون خارج شود که این خروج دوازده ماه پس از انقضاء مهلت شش ماهه مذکور در فوق اثر خواهد یافت.