ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری فدرال دمکراتیک اتیوپی

۱ - کلیه اختلافات ناشی از اجرا یا تفسیر این موافقتنامه بین طرفهای متعاهد ابتدا ازطریق مذاکره و به طور دوستانه حل و فصل خواهد شد. درصورت عدم توافق‌، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف متعاهد دیگر، موضوع را به یک دیوان داوری ارجاع نماید.
درصورت ارجاع امر به دیوان داوری‌، هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه نسبت به انتخاب یک داور اقدام می‌کند و داوران منتخب طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ آخرین انتخاب‌، یک داور ثالث را به‌عنوان سرداور تعیین خواهند کرد. چنانچه یکی از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور در مورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، طرف متعاهد دیگر می‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هر صورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.

۲ – در مواردی که انتصاب باید توسط رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری انجام شود چنانچه رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ‌یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد انجام خواهد شد.

۳ - دیوان داوری با توجه به سایر مواردی که طرفهای متعاهد توافق نموده‌اند آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.

۴ - تصمیمات دیوان داوری برای طرفهای متعاهد قطعی و الزام‌آور است‌.

۵ - تصمیمات دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ خواهد شد.

۶ - هر طرف متعاهد باید هزینه‌های عضوی را که تعیین نموده است بپردازد. هزینه‌های سرداور و سایر هزینه‌ها به طور مساوی توسط طرفهای متعاهد پرداخت خواهد شد. درهرصورت‌، دیوان می‌تواند در خصوص تقسیم هزینه‌ها تصمیم دیگری اتخاذ نماید.