ماده ۱۲ ‌قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه‌گذاری بین ‌دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اتریش

۱ - کلیه اختلافاتی که درخصوص تفسیر یا اجرای این موافقتنامه بین طرفهای‌متعاهد ایجاد شود باید در وهله اول به صورت دوستانه و ازطریق مذاکره حل شود.

۲ - چنانچه اختلاف ظرف مدت چهار ماه حل نشود هر طرف متعاهد می‌تواند ضمن‌ ارسال اطلاعیه‌ای به طرف دیگر متعاهد موضوع را به یک دیوان داوری ارجاع دهد.

۳ - این دیوان داوری برای هر مورد جداگانه و به صورت زیر تشکیل خواهد شد :‌ظرف مدت دو ماه از تاریخ دریافت درخواست داوری، هر طرف متعاهد یک عضو دیوان را‌ تعیین خواهد نمود. آن دو عضو سپس تبعه یک دولت ثالث را که درصورت تصویب توسط‌ دو طرف متعاهد به عنوان رئیس دیوان انتخاب خواهد شد، تعیین می‌نمایند.
رئیس دیوان‌باید ظرف مدت چهار ماه از تاریخ تعیین دو عضو دیگر تعیین شود. درهرصورت رئیس‌باید تبعه کشوری باشد که در زمان انتخاب با هر دو طرف متعاهد روابط سیاسی داشته باشد

۴ - اگر ظرف مدتهای مذکور در بند (۳) این ماده انتخابهای لازم انجام نشده باشد، هر‌طرف متعاهد در صورت نبودن هرگونه توافق دیگری می ‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی ‌دادگستری دعوت نماید که انتخابهای لازم را به عمل آورد.
اگر رئیس تبعه یکی از طرفهای متعاهد بوده یا از انجام وظیفه مذکور معذور باشد از‌عضو دیوان که در رتبه بعد از او قرار داشته باشد و تبعه هیچ یک از طرفهای متعاهد نباشد و یا ‌از انجام وظیفه مذکور معذور نباشد دعوت به عمل خواهد آمد که انتخابهای لازم را به‌عمل‌آورد.

۵ - دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ تصمیم خواهد کرد و تصمیمات آن برای ‌طرفهای متعاهد الزام ‌آور است. هر طرف متعاهد باید هزینه عضو منصوب شده خود و‌نمایندگی خود در جریان داوری را بپردازد. هزینه رئیس و هرگونه هزینه دیگر باید به ‌طور‌مساوی بین طرفهای متعاهد تقسیم شود.
دیوان می‌تواند درخصوص تقسیم هزینه‌ها‌تصمیم دیگری بگیرد.
در بقیه موارد دیوان داوری قواعد رسیدگی خود و محل داوری را‌تعیین می‌کند.