ماده ۱۲
حل و فصل اختلافات میان یک طرف متعاهد و سرمایه‌گذاران طرف متعاهد دیگر
۱ - به منظور حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری بین یک طرف متعاهد و یک سرمایه‌گذار طرف متعاهد دیگر، طرفین دعوی باید ابتدا سعی کنند که اختلافات را به صورت دوستانه ازطریق مشاوره و مذاکره حل و فصل نمایند.
۲ - هرگاه این مشورتها و مذاکرات ظرف شش ماه از تاریخ درخواست حل و فصل دعوی به نتیجه نرسد، سرمایه‌گذار می‌تواند دعوی را به خواست خود برای حل و فصل ارجاع دهد به:
الف - دادگاه صلاحیتدار طرف متعاهدی که سرمایه‌گذاری در قلمرو آن انجام شده است؛ یا
ب - مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری (ICSID) که به وسیله کنوانسیون حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری بین دولتها و اتباع دولت دیگر، که از تاریخ ۱۳۴۳/۱۲/۲۸ هجری شمسی برابر با هجدهم مارس ۱۹۶۵ میلادی در واشنگتن دی سی برای امضاء مفتوح گردید، چنانچه یا به محض این که هر دو طرف متعاهد عضو آن کنوانسیون شوند، یا
ج - دیوان داوری موردی که به موجب قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال) تشکیل شود.
الف - دادگاه صلاحیتدار طرف متعاهدی که سرمایه‌گذاری در قلمرو آن انجام شده است؛ یا
ب - مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری (ICSID) که به وسیله کنوانسیون حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری بین دولتها و اتباع دولت دیگر، که از تاریخ ۱۳۴۳/۱۲/۲۸ هجری شمسی برابر با هجدهم مارس ۱۹۶۵ میلادی در واشنگتن دی سی برای امضاء مفتوح گردید، چنانچه یا به محض این که هر دو طرف متعاهد عضو آن کنوانسیون شوند، یا
ج - دیوان داوری موردی که به موجب قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال) تشکیل شود.
۳ - رأی داوری برای طرفهای دعوی قطعی و لازم‌الاجراء خواهد بود، هر طرف متعاهد متعهد می‌شود که رأی را براساس قانون ملی خود اجراء نماید.