نویست ورود

ماده ۱۳ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از سرمایه گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر

مصوب ۱۳۸۳/۰۸/۰۵ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۱۳

حل‌ و فصل‌ اختلافات‌ بین‌ طرفهای‌ متعاهد
۱ - اختلافات‌ بین‌ طرفهای‌ متعاهد درخصوص‌ تفسیر یا اجرای‌ مقررات‌ این‌ موافقتنامه‌ باید ازطریق‌ مجاری‌ سیاسی‌ حل‌ و فصل‌ شود.
۲ - هرگاه‌ طرفهای‌ متعاهد نتوانند ظرف‌ مدت‌ دوازده‌ ماه‌ به‌ توافق‌ برسند، اختلاف‌ بنا به‌ درخواست‌ هر طرف‌ متعاهد به‌ یک‌ دیوان‌ داوری‌ سه‌ نفره‌ ارجاع‌ می‌شود. هر طرف‌ متعاهد یک‌ داور تعیین‌ خواهد نمود و این‌ دو داور، سرداوری‌ را تعیین‌ خواهند نمود که‌ تبعه‌ دولت‌ ثالثی‌ باشد.
۳ - هرگاه‌ یکی‌ از طرفهای‌ متعاهد داور خود را تعیین‌ ننماید و دعوت‌ طرف‌ دیگر را برای‌ تعیین‌ داور ظرف‌ مدت‌ دو ماه‌ اجابت‌ ننماید، داور مورد نظر به‌ درخواست‌ طرف‌ متعاهد اخیرالذکر، توسط‌ رئیس‌ دیوان‌ بین‌المللی‌ دادگستری‌ انتخاب‌ خواهد شد.
۴ - چنانچه‌ دو داور نتوانند ظرف‌ مدت‌ دو ماه‌ از تاریخ‌ انتخاب‌ خود، سرداوری‌ را انتخاب‌ نمایند و درصورت‌ عدم‌ وجود هرگونه‌ توافق‌ دیگری‌، سرداور بنا به‌ درخواست‌ هر طرف‌ متعاهد توسط‌ رئیس‌ دیوان‌ بین‌المللی‌ دادگستری‌ انتخاب‌ خواهد شد.
۵ - چنانچه‌ درموارد مذکور در بندهای‌ (۳) و(۴) این‌ ماده‌ رئیس‌ دیوان‌ بین‌المللی‌ دادگستری‌ تبعه‌ هر یک‌ از طرفهای‌ متعاهد باشد یا به‌ نحو دیگری‌ از انجام‌ وظیفه‌ مذکور معذور باشد، انتخاب‌ توسط‌ معاون‌ رئیس‌ انجام‌ خواهد شد. چنانچه‌ معاون‌ رئیس‌ نیز تبعه‌ هر یک‌ از طرفهای‌ متعاهد باشد یا به‌ نحو دیگری‌ از انجام‌ وظیفه‌ مذکور معذور باشد، انتخاب‌ توسط‌ عضو دیوان‌ بین‌المللی‌ دادگستری‌ که‌ در رتبه‌ بعد از او قرار دارد و تبعه‌ هیچ‌یک‌ از طرفهای‌ متعاهد نیست‌ صورت‌ می‌گیرد.
۶ - دیوان‌ داوری‌ قواعد رسیدگی‌ خود را تعیین‌ خواهد نمود.
۷ - هر طرف‌ متعاهد باید هزینه‌ داوری‌ را که‌ تعیین‌ نموده‌ است‌ و نیز نمایندگی‌ خود در رسیدگی‌ داوری‌ را بپردازد. هزینه‌ سرداور و سایر هزینه‌های‌ باقیمانده‌ باید به‌طور مساوی‌ توسط‌ طرفهای‌ متعاهد پرداخت‌ شود.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir