ماده ۱۱
حل و فصل اختلافات بین یک طرف متعاهد و سرمایهگذاران طرف متعاهد دیگر
۱ - اختلافاتی که ممکن است بین یک طرف متعاهد و سرمایهگذار طرف متعاهد دیگر در مورد یک سرمایهگذاری در چهارچوب این موافقتنامه بروز کند باید به طور کتبی با ذکر اطلاعات تفصیلی توسط سرمایهگذار به اطلاع طرف متعاهد نخست برسد. طرفین ذی ربط تا آنجا که ممکن است سعی خواهند کرد این اختلافات را بطور دوستانه حل وفصل کنند.
۲ - اگر این اختلافات ظرف مدت ۶ ماه از تاریخ اطلاعیه کتبی مذکور در بند (۱) بطور دوستانه حل و فصل نشود، اختلاف میتواند به انتخاب سرمایه گذار ارجاع شود به :
- دادگاه صالح طرف متعاهدی که سرمایه گذاری در قلمرو آن انجام شده است، یا
- دیوان داوری موردی که به موجب قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بینالملل سازمان ملل متحد تشکیل شود یا
- مرکز بینالمللی حل و فصل اختلافات سرمایهگذاری (ایکسید) که توسط کنوانسیون حل و فصل اختلافات سرمایه گذاری بین دولتها و اتباع دولتهای دیگر که درتاریخ ۲۸/۱۲/۱۳۴۳ هجری شمسی برابر با ۱۸ مارس ۱۹۶۵ میلادی در واشنگتن برای امضاء مفتوح شد، تشکیل شده است، در صورتیکه هر دو طرف متعاهد عضو این کنوانسیون باشند، یا اتاق بازرگانی بینالمللی به موجب قواعد داوری آن.
- دادگاه صالح طرف متعاهدی که سرمایه گذاری در قلمرو آن انجام شده است، یا
- دیوان داوری موردی که به موجب قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بینالملل سازمان ملل متحد تشکیل شود یا
- مرکز بینالمللی حل و فصل اختلافات سرمایهگذاری (ایکسید) که توسط کنوانسیون حل و فصل اختلافات سرمایه گذاری بین دولتها و اتباع دولتهای دیگر که درتاریخ ۲۸/۱۲/۱۳۴۳ هجری شمسی برابر با ۱۸ مارس ۱۹۶۵ میلادی در واشنگتن برای امضاء مفتوح شد، تشکیل شده است، در صورتیکه هر دو طرف متعاهد عضو این کنوانسیون باشند، یا اتاق بازرگانی بینالمللی به موجب قواعد داوری آن.
۳ - تصمیمات دیوان داوری برای طرفین دعوی قطعی و لازمالاجرا خواهد بود.هرطرف متعاهد متعهد میشود که تصمیمات مذکور را بر طبق قانون داخلی خود اجرانماید.