ماده ۱۲ قانون موافقتنامه تشویق و حمایت متقابل از‌سرمایه‌گذاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت‌پادشاهی اسپانیا

۱ - هر اختلاف مربوط به تفسیر یا اجرای این موافقتنامه بین طرفهای متعاهد باید تا ‌آنجا که ممکن است از طریق مجاری سیاسی حل و فصل شود

۲ - اگر حل و فصل اختلافات ظرف مدت شش ماه از تاریخ آغاز مذاکرات بدین ‌طریق ممکن نباشد، اختلاف بنا به درخواست هر یک از دو طرف متعاهد به دیوان داوری‌ارجاع خواهدشد.

۳ - دیوان داوری به روش زیر تشکیل خواهد شد:
هر طرف متعاهد یک داور تعیین ‌خواهد کرد و این دو داور یکی از اتباع یک کشور ثالث را به عنوان سرداور انتخاب‌خواهندکرد.
داورها باید ظرف مدت سه ماه و سرداور ظرف مدت پنج ماه از تاریخی که‌ یکی از دو طرف متعاهد طرف متعاهد دیگر را از قصد خود مبنی بر ارجاع اختلاف به ‌دیوان داوری مطلع می‌سازد انتخاب شوند.

۴ - اگر ظرف مدت‌های تعیین شده در بند «۳» این ماده انتصابات لازم انجام نشود‌هر طرف متعاهد می‌تواند، در صورت نبودن توافقی دیگر، از رئیس دیوان بین‌المللی ‌دادگستری دعوت نماید که انتصابات لازم را به عمل آورد. اگر رئیس دیوان تبعه یکی از‌طرفهای متعاهد یا به نحو دیگری از انجام وظیفه مذکور معذور باشد، از نایب رئیس دیوان ‌برای انجام انتصابات لازم دعوت به عمل خواهدآمد. اگر نایب رئیس نیز تبعه یکی از ‌طرفهای متعاهد و یا از انجام وظیفه مذکور معذور باشد از عضو ارشد دیوان که تبعه ‌هیچیک از طرفهای متعاهد نباشد. برای انجام انتصابات لازم دعوت به عمل خواهدآمد.‌سرداور باید در هر صورت از اتباع کشوری انتخاب شود که در زمان انتخاب با هر دو طرف‌ متعاهد روابط سیاسی داشته ‌باشد.

۵ - دیوان داوری آئین رسیدگی خود را تنظیم خواهد کرد مگر این ‌که طرفهای‌ متعاهد به نحو دیگری توافق نمایند.

۶ - تصمیم دیوان داوری با اکثریت آراء اتخاذ خواهد شد و این تصمیم برای هر دو‌طرف متعاهد قطعی و لازم‌ الاجرا خواهدبود.

۷ - هر طرف متعاهد هزینه‌های داور خود و نیز هزینه‌های مربوط به نمایندگی خود ‌در جریان رسیدگی داوری را پرداخت خواهد نمود. سایر هزینه‌ها از جمله هزینه سرداور‌توسط هر دو طرف متعاهد به طور مساوی پرداخت خواهدشد.