نویست ورود

ماده ۳۵ قانون دیوان عدالت اداری [قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری]

مصوب ۱۳۹۰/۰۹/۲۲ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳۵

اصلاح‌شده (اصلاحی ۱۴۰۲/۰۲/۱۰)
مرجع رسیدگی به تقاضای صدور دستور موقت، شعبه‌ ای است که به اصل شکایت رسیدگی می‌ کند و مرجع رسیدگی ‌کننده طی دادرسی فوری، در صورت احراز ضرورت و فوریت موضوع، بر حسب مورد، دستور موقت مبنی بر توقف اجرای اقدامات، تصمیمات و آرای مورد شکایت یا انجام وظیفه، صادر می کند.
تبصره ۱ (اصلاحی ۱۴۰۲/۰۲/۱۰): دستور موقت تأثیری در اصل شکایت ندارد. در صورت ردّ شکایت یا صدور قرار سقوط شکایت یا صدور قرار ابطال یا رد دادخواست اصلی و یا حکم به عدم ابطال مصوبه و قطعیت رأی صادره، دستور موقت نیز لغو می شود.
تبصره ۲ (الحاقی ۱۴۰۲/۰۲/۱۰): اجرای دستور موقت صادره از شعب دیوان منوط به تأیید رئیس دیوان است که حداکثر ظرف یک هفته از زمان وصول باید نظر خود را اعلام نماید. درصورت عدم اظهار نظر در مهلت مذکور دستور موقت صادره لازم ‌الاجرا است.
اصلاحیه‌ها (۳)
  1. اصلاحی · ۱۴۰۲/۰۲/۱۰
    متن پیشین:
    ماده ۳۵ ـ شعبه رسیدگی کننده در صورت احراز ضرورت و فوریت موضوع، برحسب مورد، دستور موقت مبنی بر توقف اجرای اقدامات، تصمیمات و آراء مزبور یا انجام وظیفه، صادر می نماید.
  2. اصلاحی · ۱۴۰۲/۰۲/۱۰ · تبصره ۱
    متن پیشین:
    تبصره ـ دستور موقت تأثیری در اصل شکایت ندارد و در صورت رد شکایت یا صدور قرار اسقاط یا ابطال یا رد دادخواست اصلی دستور موقت نیز لغو می گردد.
  3. ساختار الحاقی · ۱۴۰۲/۰۲/۱۰ · تبصره ۲

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir