نویست ورود

ماده ۳ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری‌اسلامی ایران و دولت بحرین ‌

مصوب ۱۳۸۲/۰۲/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۳

اعطای حقوق
۱ - هر طرف متعاهد حقوق مشخص شده در این موافقتنامه را جهت تأسیس و‌انجام سرویسهای هوائی بین‌المللی منظم در مسیرهای مشخص شده در جدول مسیر‌پیوست این موافقتنامه به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید. چنین سرویسها و مسیرهائی‌ از این پس به ترتیب «‌سرویسهای مورد توافق و مسیرهای مشخص شده» خوانده خواهند‌شد.
۲ - شرکت هواپیمائی تعیین شده هر یک از طرفهای متعاهد در خلال انجام ‌سرویس مورد توافق در مسیر مشخص شده از حقوق زیر بهره‌مند خواهد شد: ‌
الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر،
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیر حمل و نقل، و
پ - توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه ‌بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در آن مسیر در جدول مسیر‌پیوست این موافقتنامه.
۳ - هیچ یک از بندهای (۱) و (۲) این ماده نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت‌هواپیمائی یک طرف متعاهد این امتیاز را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد ‌دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست درقبال مزد یا کرایه ‌نماید.
۴ - در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی‌است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرار گرفته انجام ‌سرویسهای موضوع این ماده منوط به تصویب مقامهای صلاحیتدار خواهد بود. ‌

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir