نویست ورود

ماده ۴ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری‌اسلامی ایران و دولت بحرین ‌

مصوب ۱۳۸۲/۰۲/۲۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۴

تعیین و مجوزهای شرکتهای هواپیمائی
۱ - هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا‌ چند شرکت هواپیمائی را برای انجام سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده‌ تعیین و شرکت‌های هواپیمائی تعیین شده مذکور را حذف کند یا تغییر دهد.
۲ - پس از دریافت اعلامیه مذکور مقامات هواپیمائی طرف متعاهد دیگر باید با ‌رعایت مفاد بند (۳) این ماده و بند (۱) ماده (۵) اجازه مقتضی را بدون تأخیر به شرکت‌هواپیمائی تعیین شده مزبور اعطاء کنند.
۳ - مقامات هواپیمائی یک طرف متعاهد می‌توانند از شرکت (‌های) هواپیمائی‌ تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و‌مقرراتی را که معمولاً به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامات درمورد سرویسهای‌هوائی بین‌المللی اعمال می‌گردد، دارا باشد.
۴ - هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد مالکیت عمده و‌کنترل مؤثر شرکت هواپیمائی تعیین شده متعلق و دراختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع ‌طرف متعاهد مزبور است از اعطای اجازه بهره‌برداری موضوع بند (۲) این ماده امتناع ‌ورزد یا هر شرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده (۳) این موافقتنامه توسط آن ‌شرکت هواپیمائی تعیین شده لازم بداند وضع نماید.
۵ - چنانچه یک شرکت هواپیمائی تعیین شده باشد یا به آن اجازه داده شود ‌می‌تواند در هر زمان بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق را آغاز کند مشروط بر آن که ‌نرخی مطابق ضوابط ماده (۱۵) این موافقتنامه درمورد سرویسهای مزبور وضع شده و‌مجری باشد.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir