ماده ۱ قانون موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری خلق چین در خصوص همکاری در زمینه بهداشت و قرنطینه دامی

تعاریف
از نظر این موافقتنامه:
۱- «حیوانات» حیوانات زنده اهلی یا وحشی، نظیر دام، طیور، پستانداران چهارپا، مارها، لاک پشت ‌ها، ماهی‌‌ ها، میگوها، خرچنگ ها، صدف داران، کرم ابریشم و زنبور عسل می ‌باشند.
۲- «فرآورده‌‌ های با منشأ دامی » شامل گوشت، پوست، پشم خام، کرک و مو، اندام ‌های داخلی (احشاء)، چربی، خون، اسپرم، تخمک، جنین، استخوان ‌‌ها، سُم‌‌ ها، سرها، شاخ ‌‌ها و زردپی با منشأ دامی و نیز شیر و تخم مرغ است که می ‌‌تواند بیماری‌‌ ها را انتقال دهد.
۳- «گواهی ‌‌های دامپزشکی» اسناد معتبری هستند که بر اساس نمونه گواهی‌ های سازمان جهانی بهداشت دام الگوبرداری شده‌‌ اند و توسط مراجع قرنطینه دام در خصوص سلامت یا وضعیت بهداشتی دامها، فرآورده ‌‌های با منشأ دامی یا سایر موارد مشمول قرنطینه صادر می‌‌ شوند.
۴- «داروهای دامپزشکی» موادی به منظور پیشگیری، درمان، یا تشخیص بیماری‌‌ های دامی یا به منظور تنظیم عملکردهای کار‌‌اندام ‌‌‌شناختی (فیزیولوژیک) دام جهت مقاصد خاصی هستند (از جمله افزودنی ‌‌های خوراکی دارویی)، که عمدتاً شامل فرآورده ‌‌های سرمی، واکسن ‌‌ها، فرآورده‌‌ های تشخیصی، فرآورده ‌‌های ریز بوم‌ شناختی (میکرواکولوژیک)، مواد دارویی ثبت شده، داروهای شیمیایی، پادزیست‌‌ ها (آنتی‌‌ بیوتیک ‌‌ها)، داروهای زیست‌ شیمیایی (بیوشیمیایی)، و رادیو داروها و نیز حشره کش ‌‌ها و ضدعفونی‌‌ کننده‌‌ ها برای استعمال خارجی می‌ شود.