ماده ۶ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی دریانوردی و پروتکل پیوست آن درخصوص مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی سکوهای ثابت واقع در فلات قاره

۱- هر کشور عضو، اقداماتی را ممکن است برای احراز صلاحیت خود در ارتباط با جرائم مندرج درماده(۳) این کنوانسیون لازم باشد، اتخاذ خواهدنمود، درصورتی که ارتکاب جرم:
الف) در زمان ارتکاب، علیه یا بر روی کشتیهای حامل پرچم آن کشور صورت پذیرد؛ یا
ب) در قلمرو آن کشور از جمله دریای سرزمینی آن صورت پذیرد؛ یا
پ) توسط اتباع آن کشور صورت گرفته باشد.
۲- کشور عضو همچنین می تواند نسبت به جرائم مزبور در موارد زیر احراز صلاحیت نماید:
الف) چنانچه توسط شخص بدون تابعیتی ارتکاب یافته باشد که در آن کشور اقامت دائم دارد؛ یا
ب) چنانچه در حین ارتکاب، تبعه آن کشور، توقیف، تهدید یا مجروح شده یا به قتل برسد؛ یا
پ) چنانچه در تلاش جهت مجبور کردن آن کشور به انجام یا عدم انجام عملی صورت پذیرد.
۳- هر کشور عضوی که نسبت به احراز صلاحیت موضوع بند (۲) اقدام نموده است، دبیرکل سازمان بین المللی دریانوردی (که از این پس دبیرکل نامیده می شود) را مطلع خواهد ساخت. چنانچه کشور عضو مزبور متعاقباً نسبت به لغو این صلاحیت اقدام نماید، دبیرکل را مطلع خواهد ساخت.
۴- هر کشور عضو در مواردی که شخص مورد اتهام در قلمرو آن حضور دارد و وی را به کشور عضو دیگری که صلاحیت خود را مطابق بندهای (۱) و (۲) این ماده احراز نموده است، مسترد نمی دارد، اقداماتی را که ممکن است برای احراز صلاحیت خود در مورد جرائم مندرج در ماده (۳) این کنوانسیون لازم بداند، اتخاذ خواهد کرد.
۵- این کنوانسیون مانع هرگونه صلاحیت کیفری اعمال شده مطابق قوانین ملی نمی شود.