نویست ورود

ماده ۷ قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی دریانوردی و پروتکل پیوست آن درخصوص مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی سکوهای ثابت واقع در فلات قاره

مصوب ۱۳۸۷/۰۹/۱۳ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۷

۱- هر کشور عضوی که در قلمرو آن مجرم یا شخص مورد اتهام حضور دارد، به محض این که مجاب شد که شرایط ایجاب می کند مطابق قوانین خود، نسبت به توقیف یا اتخاذ هرگونه اقدام دیگر اقدام خواهد کرد تا از حضور وی تا زمان لازم جهت انجام روند مربوط به دادرسی کیفری یا استرداد اطمینان حاصل نماید.
۲- کشور مزبور مطابق قانون خویش، بلافاصله نسبت به انجام بازجویی های مقدماتی درمورد حقایق، اقدام خواهد نمود.
۳- هر فردی که اقدامات مقرر در بند (۱) این ماده درمورد وی اعمال می گردد از حقوق زیر برخوردار است:
الف) تماس بدون تأخیر با نزدیکترین نماینده مربوط کشوری که وی تابعیت آن را دارد یا به گونه دیگری مجاز است چنین تماسی را با آن برقرار نماید یا درصورتی که بدون تابعیت باشد، کشوری که در قلمرو آن اقامت دائمی دارد.
ب ) ملاقات با نماینده آن کشور.
۴- حقوق موضوع بند(۳) فوق طبق قوانین ومقررات کشوری که مجرم یا شخص مورد اتهام در قلمرو آن حضور دارد اعمال خواهد شد با رعایت این شرط که قوانین و مقررات مذکور باید موجب گردد اهدافی که حقوق اعطائی به موجب بند (۳) برای آنها درنظر گرفته شده، به طور کامل نافذ گردد.
۵- درصورتی که کشور عضوی به موجب این ماده فردی را توقیف نموده باشد در اسرع وقت کشورهایی را که مطابق بند (۱) ماده (۶) این کنوانسیون نسبت به احراز صلاحیت خود اقدام نموده اند و درصورت صلاحدید هر کشور ذی نفع دیگر را از این حقیقت که فرد مزبور در توقیف است و شرایطی که توقیف وی را ایجاب می نماید مطلع خواهد ساخت. کشوری که نسبت به انجام بازجویی های مقدماتی مندرج در بند (۲) این ماده اقدام می نماید بلافاصله گزارش مربوط به یافته های خود را به کشورهای مزبور ارائه نموده و تمایل خود را به احراز یا عدم احراز صلاحیت مشخص خواهد ساخت.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir