نویست ورود

ماده ۲ قانون موافقتنامه حمل و نقل هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی عربستان سعودی

مصوب ۱۳۷۹/۱۰/۲۰ · مجلس شورای اسلامی

ماده ۲

اعطای حقوق:
۱- هر طرف متعاهد حقوق تعیین شده در این موافقتنامه را به‌ منطور [منظور] تأسیس و بهره‌برداری از سرویسهای هوایی بین‌المللی منظم در مسیرهای تعیین‌شده در جدول ضمیمه این موافقتنامه به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید. چنین سرویسها و مسیرهایی از این پس به ترتیب «‌سرویسهای توفق شده»‌و «‌مسیرهای تعیین شده» اطلاق می‌گردد.
۲- شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد از حقوق زیر در حین انجام سرویس توافق شده در مسیر مشخص شده برخوردار خواهند شد:
‌الف - پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر.
ب - توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیر حمل و نقل، و
پ - توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در‌جدول مسیر پیوست این موافقتنامه.
۳- استفاده از حقوق حمل و نقل در نقاط واسط و ماورای مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه مشروط به مذاکره و موافقت شرکتهای‌هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد و تصویب مقامهای صلاحیتدار آنها خواهد بود.
۴- هیچ یک از مقررات مندرج در بندهای (۱) و (۲) این ماده نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطا کند ‌که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.

بازنشر متن رسمی برای مطالعه؛ مرجع رسمی: سامانهٔ قوانین و مقررات. متن رسمی از qavanin.ir