ماده ۱ قانون موافقتنامه دوجانبه درموردکمک متقابل اداری وتحقیقاتی برای اجرای صحیح قانون گمرکی وجلوگیری ازتخلفات گمرکی ومبارزه باآنهابین دولت جمهوری اسلامی ایران ودولت جمهوری اسلامی پاکستان

۱ - اصطلاح «گمرک» به معنی زیر خواهد بود:
برای دولت جمهوری اسلامی ایران - گمرک ایران
برای دولت جمهوری اسلامی پاکستان - هیأت مرکزی درآمد مالیاتی

۲ - اصطلاح «قانون گمرکی» به قوانین و مقرراتی که اداره و اجرای آنها به ویژه به عهده مقامات گمرکی می باشد و دربرگیرنده ورود، عبور و صدور کالاست و نیز هرگونه مقرراتی که گمرک در چارچوب اختیارات قانونی خود وضع میکند، اطلاق می شود.

۳ - اصطلاح «مطالبه گمرکی» به هر میزان عوارض و مالیاتهایی که این موافقتنامه در مورد آنها اعمال می گردد مازاد پرداختی ها، مالیاتهای اضافی، پرداختهای معوق، هزینه‌های مالی، هزینه‌ها و سایر عوارض مربوط به موارد فوق که در یک طرف متعاهد قابل وصول نباشد، اطلاق می گردد.

۴ - اصطلاح «تخلف گمرکی» به نقض یا سعی در نقض قانون گمرکی اطلاق میشود.

۵ - اصطلاح «شخص» به شخص حقیقی یا شخص حقوقی اطلاق می شود.

۶ - اصطلاح «داده‌های شخصی» به داده‌های راجع به شخص حقیقی شناخته شده یا قابل شناسائی اطلاق می شود.

۷ - اصطلاح «اطلاعات» به هرگونه داده‌ها، اعم از اینکه پردازش یا تجزیه و تحلیل شده یا نشده باشند، اسناد، گزارشات، نسخه‌های گواهی شده یا تصدیق شده مربوط به آنها یا سایر مکاتبات اطلاق می شود.

۸- اصطلاح «گمرک درخواست کننده» به گمرکی اطلاق می شود که درخواست مساعدت می کند.

۹ - اصطلاح «گمرک درخواست شونده» به گمرکی اطلاق می شود که از آن درخواست مساعدت می شود.