ماده واحده
موافقتنامه دو جانبه در مورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای اجرای صحیح قانون گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان مشتمل بر یک مقدمه، بیست و یک ماده و یک ضمیمه به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می شود.
بسم الله الرحمن الرحیم
موافقتنامه دو جانبه در مورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای
اجرای صحیح قانون گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها
بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان که از این به بعد به عنوان طرفهای متعاهد نامیده می شوند؛
با در نظر گرفتن اینکه تخلف از قانون گمرکی برای منافع اقتصادی، تجاری، مالی، اجتماعی و فرهنگی آنان زیان‌آور است؛
با در نظر گرفتن ضرورت ساده‌سازی تشریفات گمرکی و تسهیل تجارت؛
با در نظر گرفتن اهمیت تعیین دقیق حقوق گمرکی و سایر مالیاتهائی که به هنگام واردات یا صادرات وصول می شوند و حصول اطمینان از اجرای صحیح اقدامات درباره ممنوعیت، محدودیت و کنترل؛
با تشخیص نیاز به همکاری بین‌المللی در مورد موضوعات مربوط به اعمال و اجرای قوانین گمرکی خود؛
با اعتقاد به اینکه اقدام علیه تخلفات گمرکی می تواند به واسطه همکاری نزدیک بین گمرکات آنها بر اساس شرایط صریح، مؤثرتر انجام شود؛
با توجه به اسناد مربوط به سازمان جهانی گمرک (WCO)، بویژه توصیه نامه مورخ ۱۳۳۲/۹/۱۵ هجری شمسی مطابق با پنجم دسامبر ۱۹۵۳ میلادی در مورد کمک متقابل اداری؛
و همچنین با توجه به کنوانسیون‌های بین‌المللی که شامل ممنوعیت، محدودیت و اقدامات ویژه برای اعمال نظارت نسبت به کالاهای خاص است؛
و در موارد زیر توافق کرده‌اند:
موافقتنامه دو جانبه در مورد کمک متقابل اداری و تحقیقاتی برای
اجرای صحیح قانون گمرکی و جلوگیری از تخلفات گمرکی و مبارزه با آنها
بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان
دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی پاکستان که از این به بعد به عنوان طرفهای متعاهد نامیده می شوند؛
با در نظر گرفتن اینکه تخلف از قانون گمرکی برای منافع اقتصادی، تجاری، مالی، اجتماعی و فرهنگی آنان زیان‌آور است؛
با در نظر گرفتن ضرورت ساده‌سازی تشریفات گمرکی و تسهیل تجارت؛
با در نظر گرفتن اهمیت تعیین دقیق حقوق گمرکی و سایر مالیاتهائی که به هنگام واردات یا صادرات وصول می شوند و حصول اطمینان از اجرای صحیح اقدامات درباره ممنوعیت، محدودیت و کنترل؛
با تشخیص نیاز به همکاری بین‌المللی در مورد موضوعات مربوط به اعمال و اجرای قوانین گمرکی خود؛
با اعتقاد به اینکه اقدام علیه تخلفات گمرکی می تواند به واسطه همکاری نزدیک بین گمرکات آنها بر اساس شرایط صریح، مؤثرتر انجام شود؛
با توجه به اسناد مربوط به سازمان جهانی گمرک (WCO)، بویژه توصیه نامه مورخ ۱۳۳۲/۹/۱۵ هجری شمسی مطابق با پنجم دسامبر ۱۹۵۳ میلادی در مورد کمک متقابل اداری؛
و همچنین با توجه به کنوانسیون‌های بین‌المللی که شامل ممنوعیت، محدودیت و اقدامات ویژه برای اعمال نظارت نسبت به کالاهای خاص است؛
و در موارد زیر توافق کرده‌اند: