ماده ۷ قانون معاهده استرداد مجرمان بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری سوسیالیستی ویتنام

۱ـ چنانچه طرف درخواست شونده بر این عقیده باشد که اطلاعات ارسال شده در پشتیبانی از درخواست استرداد طبق این معاهده برای امکان پذیر ساختن استرداد کافی نیست، آن طرف می تواند درخواست کند که اطلاعات تکمیلی ظرف مدت زمانی که ممکن است مشخص کند، ارسال شود.

۲ـ چنانچه شخص موضوع استرداد در بازداشت باشد و اطلاعات تکمیلی ارسال شده طبق این معاهده کافی نباشد یا ظرف مدت مشخص شده دریافت نشود، شخص مزبور می تواند از بازداشت آزاد شود. آزادی او مانع از درخواست جدید طرف درخواست کننده برای استرداد شخص مزبور نخواهد شد.

۳ـ چنانچه فرد طبق بند (۲) این ماده از بازداشت آزاد شود، طرف درخواست شونده به محض امکان پذیر بودن به طرف درخواست کننده اطلاع خواهد داد .